งคงชอบทำตัวเป็นจุดศูนย์กลาง และชอบที่จะเพลิดเพลินไปกับสายตาชื่นชมของคนอื่น ๆ“เป่าถงลองคิดดูแล้ว”เสียงของมังกรสาวดังก้องขึ้นมาในหูของฉินเฉา “เซราฟอาจจะเข้าใจแล้วว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนายท่าน ดังนั้นเขาถึงได้วางแผนบางอย่างขึ้นมา แล้วปรากฏตัวออกมาทำลายเส้นทางแห่งประวัติศาสตร์โดยตรง ถ้าหากการแสดงมายากลครั้งนี้ล้มเหลว หยางฉานฉานอาจจะเลิกรากับนายท่านในอดีตเพราะเรื่องนี้ก็ได้ ถ้าหากเป็นแบบนั้นประวัติศาสตร์ของนายท่านก็จะถูกเขียนขึ้นมาใหม่ค่ะ”“ไอ้เวร สารเลว!”ฉินเฉากัดฟันกรอด“ไม่คิดเลยว่ามันจะ……”ฉินเฉายังไม่ทันพูดจบ อากาศในบริเวณสนามบาสเกตบอลก็เริ่มบิดเบี้ยวขึ้นมาทันที“นายท่านคะ เขากำลังจะออกมาแล้วค่ะ!”เป่าถงกล่าวเตือนขึ้นมา“ฉันรู้แล้ว”ฉินเฉาพยักหน้า แล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ ดวงตาทั้งสองข้างส่องแสงสีเขียวออกมา เขาเปิดดวงตาปีศาจเพื่อเตรียมพร้อมเข้าสู่สถานะพร้อมรบอย่างเต็มตัวเปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ…..เสียงดังขึ้นมา ราวกับมีบางคนกำลังฉีกบางอย่างอย่างรุนแรงห้วงอวกาศตรงหน้าฉินเฉาพลันแยกตัวออกจากกันจากนั้นร่างที่คุ้นเคยก็เดินออกมาอย่างช้า ๆ“เซราฟ เพิ่งจะออกมาก็ต้องตายแล้วเหรอ?”ฉินเฉากล่าว กระบี่หยินหยางราชันย์มารในมือของเขาเตรียมพร้อมที่จะเหวี่ยงฟาดฟันออกไป“รอเดี๋ยว”แต่เซราฟกลับยื่นมือข้างหนึ่งออกมา แล้วเปิดปากพูดขึ้นอย่างไม่ทันคาดคิด“พวกเราเป็นผู้ที่มีอารยธรรมกันแล้ว ไม่จำเป็นที่จะต้องตะโกนว่าจะเข
