“เซียนศักดิ์สิทธิ์! ในที่สุดคุณก็ปรากฏตัวออกมาสักที!”ทันทีที่เห็นชายชรา ฉินเฉาก็น˺าตาไหลพรากทันที“ผม ผมอยากตายชะมัด…..”“เธอคงจะอยากตายเพราะแฟนของเธอล่ะสิ”เซียนศักดิ์สิทธิ์ลูบเคราของตัวเอง แล้วกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม“เป็นอะไรไป คราวนี้มีปัญหาอีกแล้วเหรอ?”“เซียนศักดิ์สิทธิ์! คุณคือเซียนศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ ใช่มั้ย!”นัยน์ตาของฉินเฉาเปล่งแสงวาบออกมา“พูดอะไรของเธอ? ในโลกนี้จะมีเซียนศักดิ์สิทธิ์อยู่จริงที่ไหน?”ชายชรากล่าวออกมา “ที่จริงแล้วฉันเป็นแค่นักมายากลคนหนึ่งเท่านั้นเอง”เขากล่าวออกมา แล้วจึงยื่นมือซ้ายไปที่ข้างหูของฉินเฉาเมื่อดึงมือออกมา ในมือของเขากลับมีดอกกุหลาบปรากฏออกมาด้วย“สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงแค่กลโบราณของประเทศจีนเท่านั้น”เขากล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม“จริงเหรอครับ!”ถึงชายชราจะกล่าวออกมาแบบนั้น แต่ฉินเฉากลับยิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นกว่าเดิม“อาจารย์ อาจารย์ครับ! ขอร้องล่ะ ได้โปรดยอมรับผมที ผมยินดีที่จะเรียนรู้กลจากคุณ!”“ฮ่า ๆ ๆ เรื่องนี้ไม่ได้หรอก”ชายชราส่ายหน้า “อันดับแรกเลย ฉันไม่รับลูกศิษย์ และอีกอย่างหนึ่งคือเธอไม่มีพรสวรรค์ เธอเรียนรู้กลจากฉันไม่ได้หรอก”“โธ่”ฉินเฉาเบ้ปาก “คุณจะพูดตรงเกินไปแล้ว”“เรื่องนี้ไม่พูดตรง ๆ ไม่ได้หรอก”ชายชราสัมผัสเคราของตัวเอง แล้วกล่าวว่า “เห็นเธอกำลังหัวหมุนอยู่แบบนี้ ฉันก็ยินดีที่จะช่วยเธอ เพราะถึงยังไง การที่ฉันมาพบเธอได้มันก็เป็นเพราะโชคชะตา”“มันต้อ
