งประวัติศาสตร์หมุนวนไปอย่างต่อเนื่องและเขาก็ดันกลายเป็นส่วนสำคัญของฟันเฟืองนั้นจู่ ๆ ฉินเฉาก็รู้สึกว่า การเดินทางข้ามเวลาช่างเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์มากจริง ๆหลังจากนี้เดินทางข้ามเวลาให้น้อยลงจะดีกว่าถ้าหากเกิดอะไรขึ้นมามันจะได้ไม่คุ้มเสียเอา ต้องปลอดภัยไว้ก่อนปลอดภัยไว้ก่อนดังนั้นฮาร์ปมรณะไม่สมควรที่จะคงอยู่อีกต่อไปเขาจะต้องทำลายมันทิ้งสิ่งที่สามารถย้อนอดีตได้แบบนี้ เขาจะยังเก็บมันเอาไว้ได้ยังไง?แต่สิ่งที่ต้องทำในตอนนี้ คือรอคอยอย่างเงียบ ๆรอให้มือสังหารเทวทูตเซราฟปรากฏตัวออกมาจากรอยแยกของห้วงอวกาศเมื่อถึงตอนนั้น เขาจะต้องฆ่ามันให้ตายอย่างแน่นอน……………………………..“ฉินเฉา นายบอกความจริงฉันมาเลย ที่จริงแล้วนายไปเรียนเวทมนตร์มาใช่มั้ย?”ในที่สุดหยางฉานฉานก็มาอยู่กับเขาจนได้นี่เป็นเรื่องที่ทำให้ฉินเฉาในเวอร์ชั่นอ้วนท้วมมีความสุขที่สุด“เรื่องนี้ ฮ่า ๆ ๆ เธอลองเดาดูสิ”ในขณะที่กินมื้อเช้าด้วยกัน จู่ ๆ หยางฉานฉานก็ถามคำถามนี้ขึ้นมา ทำให้เขายกมือขึ้นถูจมูกด้วยความรู้สึกกังวล“ฉันรู้ว่านายจะต้องไปเรียนมาแน่ ๆ”หยางฉานฉานยิ้มออกมา รอยยิ้มของเธอนั้นดูอ่อนหวานมาก ทำให้เด็กหนุ่มหลายคนที่กินข้าวอยู่ใกล้ ๆ ชะงักไปอย่างอดไม่ได้เด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังตักโจ๊กขึ้นมา แต่เขาเกือบจะแหย่ช้อนเข้าไปในรูจมูกของตัวเองอยู่แล้วเสียของเสียของสุด ๆ!ทุกคนส่งสายตาที่ราวกับจะฆ่าคนได้ไปยังฉินเฉาไอ้หมอนี่มันมีอะไรดี ทำไมมันถึงอ
