“พวกเธอหัวเราะอะไรกัน? นี่มันเป็นเรื่องที่จริงจังมากเลยนะ”ฉินเฉาจ้องมองพวกเธอตาเขม็ง “พระเจ้าเตือนฉันเป็นพันครั้งบอกฉันเป็นพันหน ว่าฉันจะต้องทำเรื่องนี้ให้จริงจังที่สุด แล้วพวกเธอมาหัวเราะกันอย่างมีความสุขแบบนี้ได้ยังไง?”“มันคือภารกิจอะไรกันแน่ ท่าทางของนายถึงได้ดูจริงจังขนาดนี้?”เหล่าเด็กสาวยังคงหัวเราะกันไม่หยุด“พระเจ้าบอกว่าเขาไม่ทันระวัง จนทำให้ลืมนางฟ้าตนหนึ่งเอาไว้บนโลกอย่างไม่ได้ตั้งใจ เขาบอกว่านางฟ้าตนนั้นมีความสำคัญสำหรับเขามาก เพราะการคงอยู่ของนางฟ้าตนนั้นจะทำให้โลกใบนี้สงบสุขและทำให้มนุษย์โลกมีความสันติภาพต่อกันได้ ดังนั้นพระเจ้าจึงขอร้องให้ฉันช่วยตามหานางฟ้าให้เขา”“โอ้?”แม้แต่หยางฉานฉานก็ยังเลิกคิ้วขึ้นอย่างอดไม่ได้ฉินเฉาพูดจาเพ้อเจ้อจริงๆก่อนหน้านี้เธอก็เคยได้ยินมาว่าเขาชอบพูดจาไร้สาระ ถึงแม้ว่าเขาจะปากไม่ดี แต่เธอก็ไม่คิดว่าเขาจะมาจนถึงจุดนี้“แล้วนายตามหาหรือยัง?”หวังถิงเอ่ยถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้“ฉันกำลังหาอยู่”ฉินเฉารีบพยักหน้า แล้วกล่าวต่อไปว่า “แต่ว่าการตามหาใครสักคนมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย มีผู้คนจำนวนมากมายนับไม่ถ้วน จะให้ฉันไปตามหาที่ไหน จากนั้นพระเจ้าก็ลดขอบเขตให้ฉัน เขาบอกว่านางฟ้าอยู่ในมหาวิทยาลัยซูหนานนี่แหละ แต่พวกเธอก็รู้ว่ามหาวิทยาลัยซูหนานแห่งนี้กว้างใหญ่จะตายไป แถมยังมีคนตั้งหลายพันคน ฉันจะไปตามหาได้ยังไงล่ะ?”“งั้นถ้านายเข้าไปถามทีละคน นายจะไม่เหนื่อยตายห
