่ายังไง? คุณลุง ฉันสวยหรือเปล่า?”หานปิงบิดตัวไปมา แล้วเลื่อนฝ่ามือไปยังผ้าเช็ดตัว ทำท่าราวกับจะถอดมันออก“คุณลุงอยากดูมากกว่านี้หรือเปล่า?”“หยุดก่อกวนได้แล้ว ตอนนี้คือเวลาทำงาน”ฉินเฉาจ้องเขม็งยัยนี้เหยียบจมูกขึ้นไปบนหน้าเขาซะแล้ว“ก็ได้ ก็ได้ ฉันก็แค่ล้อเล่นเท่านั้นเอง”หานปิงเบ้ปาก แล้วกล่าวออกมาว่า “คุณลุงคนจะไม่สนใจเรือนร่างของฉันจริงๆ”“ฉันไม่ได้มีความอดทนนักหรอกนะ………….”น˺าเสียงของฉินเฉาเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาเล็กน้อยตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาล้อเล่นและไม่ใช่เวลาที่จะมาทำเรื่องไม่เหมาะสมเขาจะต้องแก้ปัญหาเรื่องเทวทูตเหล่านี้ให้เร็วที่สุด“ก็ได้ ก็ได้ คุณลุงไม่มีอารมณ์ขันเอาซะเลย”หานปิงกล่าวออกมา แล้วหันไปมองเทวทูตที่กำลังนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นดูเหมือนว่าเธอจะรู้สึกไม่สบายตัว จึงก้มตัวลงมองเทวทูตตนนี้แต่แผ่นหลังที่สมบูรณ์แบบและสะโพกที่ยกขึ้นเล็กน้อย มีเพียงแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่ปกปิดเอาไว้ส่วนโค้งนูนอันกลมกลึงขนาดใหญ่จึงปรากฏสู่สายตาของฉินเฉาราวกับว่าเขาจะมองเห็นหญ้าอันหอมกรุ่นได้อย่างเลือนรางมารดามันเถอะ ในเวลาแบบนี้ ยัยนี่ก็ยังมายั่วยวนเขาอีก!ฉินเฉานึกอยากจะยกเท้าเตะหานปิงให้ล้มลงไปเหลือเกินแต่ถึงอย่างไรหานปิงก็เป็นผู้เชี่ยวชาญในเรื่องนี้ เขาจำเป็นต้องมีเธออยู่ในตอนนี้ช่างมันเถอะ เขาจะเสียสละตัวเองสักนิดหน่อยก็ได้โอ้ เป็นผู้ชายมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เขาช่างเป็นคนที่ยอดเยี่ยมจริง
