ๆ“เอาล่ะ เทวทูตตัวน้อย มองมาที่ฉันสิ”หานปิงพูดกับเทวทูต“เหอะ! นังสิ่งมีชีวิตที่ต˹าช้า อยู่ให้ห่างจากข้าซะ!”ดูเหมือนว่าเขาจะได้สติขึ้นมาเพราะเสียงของหานปิง ดวงตาของเทวทูตกลับมาสดใสอีกครั้ง และเมื่อเห็นว่ามีปีศาจสาวอยู่ใกล้ๆ เขาก็ด่าสาปแช่งอย่างอดไม่ได้“โอ้ ในสถานการณ์แบบนี้ยังมีความกล้าหาญเหลืออยู่อีกเหรอ?”หานปิงหัวเราะออกมา “เทวทูตตัวน้อยที่รัก รู้หรือเปล่าว่าทำไมคุณลุงถึงให้ฉันมาคุยกับนาย?”“นังปีศาจ ไสหัวไปซะ!”“ดูเหมือนว่านายจะไม่เข้าใจภาษาจีนกลางสินะ ดี งั้นฉันจะบอกเหตุผลให้นายรู้”หานปิงกล่าว แล้วยื่นนิ้วชี้ไปสัมผัสลงบนหน้าผากของเทวทูต“เพราะว่าฉันสามารถทรมานนายได้ยังไงล่ะ”ถึงแม้ว่าเพลิงศักดิ์สิทธิ์จะสามารถต้านทานเพลิงแห่งความมืดได้แต่ด้วยระดับของเทวทูตธรรมดา เมื่อเทียบกับหานปิงผู้เป็นหนึ่งในเจ็ดกษัตริย์แห่งดินแดนนรกแล้ว ยังนับว่าห่างไกลกันอีกมากเพลิงแห่งความมืดของหานปิงจึงจมหายเข้าไปในร่างกายของเทวทูตตนนี้“อ๊ากกกก!”เมื่อถูกเพลิงแห่งความมืดกัดกร่อน เทวทูตก็กรีดร้องออกมาดังลั่นด้วยความเจ็บปวด“นังสารเลว เจ้า เจ้าฆ่าข้าซะเลยสิ!”เทวทูตฝืนทนความเจ็บปวดเอาไว้ แล้วตะโกนออกมา“โอ้ ดูนายสิ พูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง?”หานปิงยื่นนิ้วไปเชยคางของเทวทูตตนนั้นขึ้นมา“ฉันรู้ว่านายทะนงตัวและสูงส่งมาก เทวทูตก็มีพลังที่แข็งแกร่งกันทั้งนั้น แต่ว่านายก็ควรจะรู้เอาไว้เหมือนกัน ถ้าเพลิงแห่งความมืดนี้มีพลังมา
