“เธอกำลังถูกองค์กรอันตรายหมายตาอยู่”“เอ๋!”หลี่นากระพริบดวงตากลมโตของเธอ แล้วจ้องมองฉินเฉา“พี่ฉินเฉา วันนี้ไม่ใช่เอพริลฟูลเดย์สักหน่อย ทำไมถึงได้มาล้อเล่นกับฉันแบบนี้?”“ไม่ได้ล้อเล่น ฉันกำลังพูดความจริง”ฉินเฉาถอนหายใจ “ฉันเองก็ไม่คิดว่าคนพวกนั้นจะจับตาดูเธออยู่เหมือนกัน ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยของเธอ เธอต้องห้ามออกไปไหนอย่างน้อยก็แค่ในช่วงนี้”“ฮิๆๆ พี่ฉินเฉา อย่าล้อเล่นกับฉันสิ”หลี่นากอดแขนฉินเฉา แล้วกล่าวออกมา “ฉันรู้ว่าพี่ชอบแหย่ฉันเล่น แต่ว่าฉันเป็นแค่นักศึกษาธรรมดาๆ นะ จะมีองค์กรมาจับตามองฉันได้ยังไง?”“องค์กรบางที่ก็มักจะไร้ความเป็นมนุษยธรรมแบบนี้แหละ”ฉินเฉากล่าวออกมา “ฉันคิดว่าธุรกิจร้านเบเกอรี่ของเธอคงจะขายดีเกินไป เรื่องนี้อาจจะไปยั่วโมโหใครบางคนเข้า พวกมันถึงได้ต้องการที่จะฆ่าเธอ”“เอ๋!”หลี่นาเบิกตากว้าง “ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ………….”“ดังนั้นเธอตามฉันมาเถอะ รอจนกว่าคนในองค์กรถูกจับกุมได้ ถึงตอนนั้นเธอก็จะเป็นอิสระแล้ว”“แต่ว่าเมื่อไหร่พวกเขาจะถูกจับล่ะ…………….”“ใครจะไปรู้ เรื่องนั้นต้องขึ้นอยู่กับการทำงานของตำรวจ”ฉินเฉายักไหล่“โถ่ ไม่ได้หรอก ฉันยังทิ้งเรื่องร้านเบเกอรี่เอาไว้ไม่ได้ และไหนเรื่องสอบที่ฉันจะต้องไปสอบด้วยตัวเองอีก”“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะช่วยจัดการให้เธอเอง”“ไม่เอาหรอก ฉันสอบเองได้ ทำไมถึงต้องให้พี่ฉินเฉามาช่วยด้วยล่ะ?”“เฮ้ๆๆ ……….ตอนนี้กำลังอยู่ในสถานการณ์วิกฤตอยู่นะ นานา
