ไปเธอจะได้มีที่พักอาศัยอยู่ในเมืองจิงโตวด้วย”ฉินเฉาลูบศีรษะของหลี่นา “นอกจากนั้นอสังหาริมทรัพย์ในเมืองจิงโตวก็มีค่ามาก พวกเราจะได้มีที่ดินเอาไว้เก็งกำไรยังไงล่ะ”“ฉันไม่ชอบเรื่องการเก็งกำไรที่ดินเอาซะเลย”หลี่นามุ่ยปาก แล้วบ่นพึมพำออกมา“อืม ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกัน แต่ซื้อเอาไว้สักหลังก็ดีที่สุด เอาล่ะพวกเราไปกันเลยเถอะ”“ตอนนี้เลยเหรอ? แต่ว่าฉันก็อยากไปที่ร้านเบเกอรี่เหมือนกันนี่นางานที่นั่นยุ่งมาก ให้ชางลั่วอยู่คนเดียว เธอจะต้องงานล้นมือแน่ๆ”“เรื่องนั้นฉันจะหาคนมาช่วยชางลั่วเอง แต่ถ้าหากเธอยังดื้อกับฉันอีก ฉันจะอุ้มเธอไปแล้วนะ”ฉินเฉาจ้องหลี่นาอย่างไม่วางตาทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้ดื้อดึงแบบนี้?“ก็ได้ ก็ได้ พี่ฉินเฉาใจเย็นๆ ก่อนนะ ฉันจะไปกับพี่แล้ว………………”ถ้าถูกอุ้มต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้นมากมายแบบนี้…………….เธอจะต้องรู้สึกอับอายมากแน่ๆเธอจะไม่ปล่อยให้มันเป็นแบบนั้นเด็ดขาด“งั้นก็แล้วไป ไปกับฉันได้แล้ว”ฉินเฉาจับมือหลี่นา แล้วจูงมือ พาเธอเดินออกไปจากมหาวิทยาลัย“อ๊ะ! คุณลุง รอฉันด้วยสิ!”หานปิงรีบไล่ตามมาทันทีเธอจะไม่ตามเขาไปได้ยังไง? ถ้าปล่อยให้เดินไปไกล แล้วเธอถูกดึงโซ่อีกครั้ง มันจะต้องขายหน้ามากแน่นอนเธอเดินตามก้นเขาไปแต่โดยดีจะดีกว่าฉินเฉานั้นได้รับสายตาเกลียดชังจากผู้คนมากมายไปตลอดทางจับมือกับคนหนึ่ง แต่ยังมีอีกคนหนึ่งเดินตามไปด้วยสาวสวยทั้งสองคนกำลังขนาบข้างซ้ายขวาของเขาย่ามันเถอะ นี่มันจะมากเ