กินไปแล้ว!ในมหาวิทยาลัยยังมีหนุ่มโสดอยู่ตั้งมากมายแต่เขาช่างดีจริงๆ คนหนึ่งกลับมีทรัพยากรถึงสองแถมยังเป็นทรัพยากรแสนสวยอีกด้วยทั้งฟุ่มเฟือย!ทั้งเสียเปล่า!สังคมในยุคปัจจุบัน หรือสังคมแห่งความสมานฉันท์ได้ช่วยเหลือเขาเอาไว้หากอยู่ในสังคมยุคโบราณจะต้องมีคนกระโดดเข้ามาขวางทางพร้อมทั้งโยนนวมลงตรงหน้า แล้วตะโกนท้าสู้กับเขาอย่างแน่นอน“คุณลุง มีคนมองคุณลุงเต็มไปหมดเลย”หานปิงที่อยู่ข้างๆ ฉินเฉา กล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม “คุณลุงเป็นคนที่โดดเด่นจริงๆ”“ถ้าหากเธอไม่กอดแขนฉันไว้แบบนี้ ฉันว่าคงจะไม่มีใครหันมามองเยอะขนาดนี้หรอก”ฉินเฉากล่าวอย่างไม่อ้อมค้อมยัยหานปิงคนนี้ จะเดินก็เดินไปสิ จะมากอดแขนเขาเอาไว้ทำไม?จะสลัดออกก็ทำไม่ได้“ฮิๆ คุณลุงไม่กลัวฉันหนีแล้วเหรอ?”หานปิงพูดขึ้นมา “ถึงคุณลุงจะกลัว แต่ฉันก็จะตามคุณลุงไปเหมือนเดิม”“เธอเป็นหัวขโมยจริงๆ เหรอ?”หลี่นาเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้“แน่นอน เธอทำเรื่องแย่ๆ เอาไว้เยอะเลยล่ะ”ฉินเฉาพยักหน้ารับ แล้วกล่าวว่า “อย่าไปเข้าใกล้เธอล่ะ เพราะเธอจะต้องก่อเรื่องให้กับพวกเราแน่ๆ”“งั้นทำไมถึงไม่ส่งตัวเธอให้สถานีตำรวจล่ะ?”“ตำรวจควบคุมเธอเอาไว้ไม่ได้หรอก”ฉินเฉากล่าวอย่างจำใจ“อ๋อ มีหลักฐานไม่เพียงพอนี่เอง”หลี่นาทำท่าเหมือนจะเข้าใจ“ประมาณนั้นแหละ”ทั้งสามคนเดินพูดคุยกันไปตลอดทาง และในไม่ช้าก็มาถึงบ้านพักที่อยู่ใกล้เคียงกับมหาวิทยาลัยจิงโตวหลังจากที่ฉินเฉามาถึง เขาก็มุ่งหน้าไปยั
