บทที่ 57 การถอนตัวอย่างปลอดภัย
เมื่อมาถึงพื้นที่หมายเลขหก ที่นี่ก็เงียบสงบเช่นกัน ดูเหมือนว่ายังไม่ได้เผชิญกับอันตราย ตลอดทางที่พบกับศิษย์สำนักกลาง ทุกคนต่างไม่รู้ตัวว่ากำลังจะเผชิญกับหายนะ
หลี่ลี่รู้สึกร้อนใจ จึงตะโกนว่า “ศิษย์ทุกคนฟังคำสั่ง ออกจากหุบเขามารอับเฉาทันที มารร้ายบ้าคลั่งแล้ว ส่งกองทัพใหญ่มาล้อมปราบพวกเราแล้ว ทุกคนจงตะโกนประโยคนี้ตามข้าทันที”
บรรดาศิษย์สำนักกลางเห็นหลี่ลี่ต่างก็จำเขาได้ เขาคือยอดฝีมืออันดับหนึ่งของสำนักกลาง เพียงไม่กี่วันก็กลายเป็นบุคคลที่เก่งกาจที่สุดของสำนักกลาง ไม่เหมือนกับสำนักสูงที่ยังมีคนสงสัย พอหลี่ลี่เอ่ยปาก ทุกคนก็เชื่อฟังและตะโกนตาม พร้อมกับมุ่งหน้าไปยังทางออกทันที
ทันใดนั้น พื้นที่หมายเลขหกก็เริ่มวุ่นวาย ศิษย์สำนักกลางหลายร้อยคนต่างพากันยุ่งวุ่นวาย ในขณะนี้ ทุกคนต่างทุ่มเทสุดกำลังเพื่อหนีไปยังปากหุบเขา
ใครจะรู้ว่าที่ปากหุบเขา กลับปรากฏลูกสมุนมารร้ายระดับแปด สองตน และระดับเก้า หนึ่งตน นำลูกสมุนมารร้ายระดับ 5 กว่าร้อยตนมาคอยเฝ้าปากหุบเขาอยู่
ศิษย์ที่มาถึงปากหุบเขาเป็นกลุ่มแรกถูกจับตัวไปสองคน
ศิษย์สำนักกลางจำนวนมากรวมตัวกัน ต่างมองหน้ากันไปมา
ผ่านไปครู่หนึ่ง ก็ได้ยินเสียงดังของหลี่ลี่ “พวกเราทุกคนต้องร่วมแรงร่วมใจกัน โจมตีเป็นกลุ่ม ๆ มีเพียงพลังรวมเท่านั้นที่จะสามารถทำลายการป้องกันของพวกมารร้ายได้ มิเช่นนั้น เมื่อกองทัพมารร้ายมาถึง พวกเราก็จะหน
