บทที่ 58 ชาติกำเนิด
จางถงหลินพาลูกศิษย์กลับมายังสำนักกลาง หลี่ลี่มีเรื่องในใจ จึงไม่รอลูกศิษย์คนอื่น รีบเดินนำหน้าไปส่งทรายวิญญาณสองร้อยเม็ด จากนั้นก็ขออนุญาตจางถงหลินแล้วมุ่งหน้าไปยังเขาเหนือ
วันนี้พอดีเป็นวันที่หลี่ลี่นัดกับหูหยุนซาน เสวี่ยเยว่ และหูอี้ไว้ ตอนนี้เขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตพลังแล้ว การพนันกับพวกเขาย่อมชนะแน่นอน อยากเห็นสีหน้าตกตะลึงของทั้งสามคน
แต่หุบเขามารอับเฉาเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ ไม่รู้ว่าหูอี้จะออกมาจากหุบเขาได้หรือไม่ ถ้าตายอยู่ข้างในก็คงจบเรื่อง
ที่กลางเขา หลี่ลี่มองเห็นร่างอรชรงดงามยืนมองอยู่บนยอดเขาแต่ไกล นั่นคือหลิวเหมยเอ๋อร์ นางดูราวกับนางฟ้า
หลี่ลี่รู้สึกร้อนวูบในใจ รีบเดินขึ้นเขา ห่างจากหลิวเหมยเอ๋อร์ไม่กี่สิบจั้ง ก็หัวเราะดังลั่น “คุณหนูหลิว ทำให้เจ้าต้องเป็นห่วง แต่ตอนนี้เจ้าวางใจได้แล้ว”
ดวงตากระจ่างของหลิวเหมยเอ๋อร์สว่างวาบ จ้องมองหลี่ลี่ด้วยสีหน้ายินดี ทันใดนั้น ยายหลิวก็ปรากฏตัวขึ้นมาจากที่ไหนไม่รู้ พูดอย่างดีใจ “หลี่ลี่ เจ้าเป็นผู้ฝึกยุทธ์จริง ๆ หรือ?”
หลี่ลี่ประสานมือคำนับ “โชคดีที่ประสบความสำเร็จ ฮ่า ๆ ดูเหมือนคุณหนูหลิวจะเป็นผู้มีพระคุณ ช่วยให้ข้าเป็นผู้ฝึกยุทธ์ได้”
ตอนนี้ ยายหลิวไม่ใช่ยายที่เย็นชาอีกต่อไป นางยิ้มมองหลี่ลี่ราวกับมองญาติสนิท ช่างเมตตาเหลือเกิน เพื่อความแน่ใจ นางยิ้มพูด “หลี่ลี่ เจ้ามาใกล้ ๆ ให้ข้าดูวรยุทธ์ของเจ้าหน่อย”
หลี่ลี
