่ยิ้มเดินมาหน้า ยายหลิวยื่นมือซ้ายให้นางตรวจสอบ แล้วหันไปขยิบตาให้หลิวเหมยเอ๋อร์ที่จ้องมองเขาอย่างเหม่อลอย หลิวเหมยเอ๋อร์หน้าแดงทันที หันหน้าหนีไม่สนใจหลี่ลี่อีก
ยายหลิวปล่อยปราณยุทธ์เข้าไปในร่างหลี่ลี่ รู้สึกว่าปราณยุทธ์ของหลี่ลี่ทรงพลังและละเอียดอ่อนมาก มีทั้งพลังเย็นเยือกและพลังหยางอันแข็งแกร่ง
“หลี่ลี่ เจ้า…เจ้าฝึกฝนปราณยุทธ์ทั้งหยินและหยางหรือ?”
ยายหลิวตกใจมาก จ้องหลี่ลี่ราวกับเห็นผี
หลี่ลี่นึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่ไม่ได้ซ่อนพลังอสูรไว้ เพราะมัวแต่แกล้งหลิวเหมยเอ๋อร์สาวน้อยขี้อาย รีบพูด “ไม่ใช่ ๆ ท่านยายตรวจผิดไป ลองตรวจดูอีกครั้งเถิด”
ยายหลิวมองหลี่ลี่อย่างมีนัยสำคัญ แล้วตรวจสอบอีกครั้ง คราวนี้พบว่าในร่างหลี่ลี่มีแต่ปราณยุทธ์อันแข็งแกร่ง นี่คือปราณยุทธ์ดั้งเดิมที่สำนักหมิงเยว่ฝึกฝน
“อืม เมื่อกี้ข้าคงตาฝาดไป” ยายหลิวมองหลี่ลี่แวบหนึ่ง แล้วมองหลิวเหมยเอ๋อร์ที่หันหน้าหนี ดวงตาเต็มไปด้วยความยินดี “หลี่ลี่ เหมยเอ๋อร์ลำบากมาตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าต่อไปเจ้าจะมีชื่อเสียงแค่ไหน มีผู้หญิงกี่คน ก็ต้องจำไว้ว่าต้องดีกับเหมยเอ๋อร์ อย่าให้ใครรังแกนาง เจ้าทำได้หรือไม่?”
“หา?” หลี่ลี่ได้ยินคำพูดตรงไปตรงมาของ ยายหลิว ก็ตะลึงไป ตอนนี้เขาชอบหลิวเหมยเอ๋อร์มาก แต่เขายังอายุน้อย อีกทั้งความคิดจากชาติก่อน รู้สึกว่าไม่อยากมีครอบครัวและลูกเร็วเกินไป อีกอย่างยังไม่ได้ช่วยพ่อแม่ออกมา เขาไม่อาจคิดถึงแต่ความสุขขอ
