งขั้นขอบเขตอาคม
หลี่ลี่รู้สึกตื่นตระหนกอย่างมาก กลัวว่าชายวัยกลางคนผู้นี้จะพบความผิดปกติ แต่ผ่านไปครู่หนึ่งก็ไม่กังวลอีก โชคดีหรือร้ายก็หนีไม่พ้น เขาทำเต็มที่แล้ว หากมีเรื่องอะไรก็คงช่วยไม่ได้ ไม่จำเป็นต้องกังวลล่วงหน้า
อีกอย่างเขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดต่อผู้อื่น เขากังวลเกินเหตุ ชายชาตรีทำการใด ๆ จะมัวแต่ลังเลเกรงใจนี่นั่นได้อย่างไร เขาช่วยลูกศิษย์สำนักนอกไว้ ทำความดีใหญ่หลวง ต่อไปคงได้รับรางวัลแน่นอน
ชายวัยกลางคนลงมา ขณะนั้นอาจารย์สำนักกลางหลายคนก็มาถึง จางถงหลินนำหน้าทักทาย “คารวะท่านมหาบุรุษชือหยาง”
“อะไรนะ? คนผู้นี้เป็นถึงมหาบุรุษขั้นขอบเขตสัจธรรม” หลี่ลี่อุทานในใจ พร้อมกันนั้นลูกศิษย์สำนักกลางทั้งหมดก็ร้องอุทานออกมา แล้วรีบปิดปาก จ้องมองมหาบุรุษชือหยางอย่างตะลึง
พวกเขาได้เห็นมหาบุรุษตัวเป็น ๆ เป็นครั้งแรกในชีวิต
ลูกศิษย์สำนักกลางเหล่านี้ หากไม่ได้เลื่อนขั้นไปสำนักสูงหรือสำนักใน ก็จะไม่มีโอกาสได้เห็นผู้แข็งแกร่งหรือมหาบุรุษในสำนักหมิงเยว่ตลอดชีวิต การได้เห็นมหาบุรุษในวันนี้นับเป็นวาสนาที่สั่งสมมาทั้งชาติ
ผู้ฝึกฝนปราณยุทธ์มาทั้งชีวิต ส่วนใหญ่ไม่มีโอกาสได้สัมผัสขั้นขอบเขตอาคมหรือขอบเขตสัจธรรม บางคนแม้แต่ผู้แข็งแกร่งหรือมหาบุรุษก็ไม่เคยเห็น ลูกศิษย์สำนักกลางเหล่านี้มีวาสนาได้เห็นมหาบุรุษ ชีวิตนี้ก็คุ้มค่าแล้ว
มหาบุรุษชือหยางกล่าวเรียบ ๆ “เกิดเรื่องใหญ่ในหุบเขามารอับเฉา เดี๋ยวข้าจะเข้า
