“หากปล่อยให้สถานที่ดี ๆ อย่างตำหนักราชันย์ภูตถูกทำลายไปมันคงจะไม่ดีแน่”ซวนหยวนอิงจี๋กล่าว ก่อนที่จะชูมือข้างหนึ่งขึ้นและชี้ไปบนอากาศ“ภาพลวงตาโบราณ เริ่มได้!”ทันใดนั้นเอง ทุกสิ่งทุกอย่างโดยรอบก็ถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีแดงนอกเหนือจากผู้ฝึกตนแล้ว ไม่มีมนุษย์คนไหนที่จะสามารถเข้ามาในภาพลวงตานี้ได้“ภาพลวงตาสีแดงงั้นเหรอ?”หลูเหม่ยจวนหันหน้ามองไปรอบด้าน “เธอกำลังใช้พลังของแม่อยู่สินะ ถ้าหากแม่รู้ว่าเธอเอาพลังของท่านมาใช้ แต่กลับไม่พยายามหาทางช่วยท่านเลย ท่านจะต้องเสียใจอย่างแน่นอน”“ไม่มีทางที่ท่านจะเสียใจหรอก”ซวนหยวนอิงจี๋กล่าวออกมา “เพราะว่าท่านคือกุ่ยซุนยังไงล่ะ”“ฉันต้องเข้าใจแม่มากกว่าเธออยู่แล้ว!”หลูเหม่ยจวนโกรธเคืองขึ้นมา “เธอมันรู้ดีแค่เรื่องเอาใจผู้ชายชั้นต˹าเท่านั้น จะไปเข้าใจอะไร? ตายซะเถอะ!”สิ้นเสียง เธอได้วาดแขนทั้งสองข้างออกไปทันทีทันใดนั้นหมู่เมฆสีแดงก็พลันปกคลุมท้องฟ้าอย่างหนาแน่น“เมฆาโลหิตโอบอาทิตย์…………..”เหล่าผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ ต่างเงยหน้ามองผืนฟ้า และรู้สึกถึงแรงกดดันภายในใจ“เป็นอสูรโลหิตที่แข็งแกร่งเหลือเกิน”หลัวเต๋อที่อยู่ภายในร่างของฉินเฉา เอ่ยขึ้นมาอย่างอดไม่ได้“สมแล้วที่เป็นผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้า ยามลงมือช่างไม่ธรรมดาจริง ๆเมฆาโลหิตที่หนาแน่นขนาดนี้ เพียงพอที่จะทำลายประเทศเล็ก ๆ สักแห่งได้เลย”“มันจะทำลายได้ยังไง?”ฉินเฉาถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกถึงแรงกดดันอันมห
