าศาลจากกลุ่มเมฆที่ว่า แต่เขาก็ไม่คิดว่ามันเพียงพอที่จะทำลายประเทศเล็ก ๆ สักแห่งได้“ดูต่อไปเถอะ เดี๋ยวเจ้าก็จะรู้เอง”หลัวเต๋อสูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอด “พลังของกุ่ยหมู่ ผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้าคนนี้จะน่ากลัวขนาดไหน….. อีกไม่นานเดี๋ยวเจ้าก็รู้”“พิรุณโลหิตคลั่ง!”หลูเหม่ยจวนเปล่งเสียงตะโกน และกระตุ้นให้อสูรของเธอเริ่มเคลื่อนไหวทันใดนั้นเมฆาโลหิตได้แผ่ขยายออกไป ก่อนที่สายฝนจะเทกระหน˹าลงมาทันทีนี่ไม่ใช่เพียงฝนธรรมดา แต่เป็นฝนที่ก่อตัวขึ้นมาจากอสูรโลหิตหากสายฝนนี้ตกลงไปบนร่างของคน คนคนนั้นจะกลายเป็นแอ่งเลือดอย่างสมบูรณ์“เชี่ย เป็นวิชาที่ทำลายได้ทั้งเมืองจริง ๆ ด้วย!”ฉินเฉาตะลึงงันไปทันทีหากฝนโลหิตเทลงมา มันจะทำให้เกิดมลพิษขึ้นในแหล่งน˺าทั่วประเทศได้เมื่อเวลานั้นมาถึง บางทีมันอาจจะกลายเป็นดินแดนของคนตายสายฝนเหล่านี้ถูกหลูเหม่ยจวนควบคุมให้ตกลงไปยังซวนหยวนอิงจี๋“ไม่ได้เจอกันมานาน เจ้าก็ยังชอบใช้ลูกไม้ตื้น ๆ ที่ไร้ประโยชน์แบบนี้อยู่เช่นเคย”ซวนหยวนอิงจี๋ส่ายหน้าร่มคันหนึ่งปรากฏอยู่ในมือของเธอทันที ร่มคันดังกล่าวนี้ถูกสร้างขึ้นมาจากเปลวไฟสีแดงดำซึ่งนั่นก็คือเพลิงของอสูรแห่งความแห้งแล้งสายฝนทุกหยดที่ตกลงมาโดนร่มเพลิงได้ระเหยไปในชั่วพริบตาส่วนฝนที่ตกลงมารอบร่างกายของเธอได้ทำให้แผ่นดินกลายเป็นเลือดสีแดงฉาน“ถึงแม้ว่าอสูรโลหิตของเจ้าจะแข็งแกร่งมากขนาดไหน แต่เพลิงแห่งความแห้งแล้งของข้าก็ยังสามารถต้านทานเจ้าไ
