อนั้นพวกเราค่อยทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ทั้งหมด”“ฉันทนรอต่อไปไม่ได้อีกแล้ว”หลูเหม่ยจวนปรายตามองอย่างเย็นชา “นักพรตน่ารังเกียจ ถ้าหากแม่ของนายถูกฝังอยู่ใต้เสาบ้าง นายจะทำยังไง?”“ข้าไม่มีพ่อไม่มีแม่มาตั้งแต่เด็ก และถูกอาจารย์ชุบเลี้ยงขึ้นมาดังนั้นข้าจึงไม่เข้าใจในสิ่งที่เจ้าพูด”“นายไม่มีทางเข้าใจมันได้หรอก”หลูเหม่ยจวนกล่าวเย้ยหยัน “ฝึกตนมาจนถึงตอนนี้ก็ยังอยู่ในขั้นเซียนทองคำอยู่เท่านั้น ถึงอยากจะเข้าสู่ขั้นผู้ยิ่งใหญ่เซียนทองคำให้สำเร็จ มันก็ยังอยู่อีกไกล”“นั่นเป็นเพราะว่าข้าเชี่ยวชาญในการศึกษาวิชาฮวงจุ้ยหลีกลี้มากกว่า”เจ้าสำนักของสำนักเฟิงสุ่ยกล่าวออกมา “การกลายเป็นเซียนไม่ใช่สิ่งที่ข้าปรารถนา”“เพราะแบบนั้น ถ้าหากต้องรอคอยสำนักที่ไม่ก้าวหน้าอย่างพวกนาย เรื่องการทำสงครามกับสวรรค์คงจะต้องรอคอยไปอีกห้าพันปี”“ห้าพันปีเป็นเวลาแค่เพียงชั่วครู่เดียวเท่านั้น ทำไมถึงจะรอคอยมันไม่ได้?”นักพรตชราจากสำนักเฟิงสุ่ยกล่าวออกมาว่า “กุ่ยหมู่ ข้าขอแนะนำให้เจ้าเผชิญหน้ากับความจริงให้ได้”“เหลวไหล! ไอ้พวกรักตัวกลัวตาย!”หลูเหม่ยจวนต่อว่าออกมา “ถึงแม้ว่าพวกนายทุกคนจะไม่เห็นด้วยและมีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้น แต่ฉันก็จะทำสงครามกับสวรรค์ให้ได้! พวกนายทุกคนไม่เห็นด้วยใช่มั้ย? งั้นนับตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป ฉันจะไปทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ที่สำนักเฟิงสุ่ยก่อน แล้วค่อยมาพูดคุยกันอีกที!”“เจ้า เจ้าจะบังอาจมากเกินไปแล้ว!”เจ้าส
