ำนักของสำนักไท่ยีไปแล้ว เท่านี้เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ที่นายทำลายไป มันก็ไม่สูญเปล่าแล้ว!”“พูดอะไรไร้สาระ!”เจียงเฉินจ้องมองเขาตาเขม็งทันที “เจ้าเป็นคนทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์เอง แต่กลับมาโยนความผิดให้กับข้า เรื่องนี้ไม่สมเหตุสมผลเลยแม้แต่น้อย ช่างน่าขันจริง ๆ”“น่าขัน? มันก็น่าขันจริง ๆ นั่นแหละ”ฉินเฉาพยักหน้ารับคำ “มันน่าขันมากที่นายไปหลอกลวงคนตั้งมากมาย แต่สุดท้ายทุกคนก็ยังให้นายขึ้นมาเป็นเจ้าสำนัก ช่างน่าเสียใจแทนพี่ชายหานของฉันจริง ๆ ตอนนี้เขายังทนทุกข์ทรมานอยู่ใต้ผาชำระบาปอยู่เลย”“นั่นเป็นสิ่งที่เขาร้องขอเองต่างหาก”เจียงเฉินกล่าวออกมาด้วยความโกรธ “ใครใช้ให้เขาไปร่วมมือกับคนนอกอย่างเจ้า มาทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ของสำนักไท่ยีกันล่ะ”“หุบปากกันได้แล้ว!”ในเวลานี้ หลูเหม่ยจวนได้เปิดปากโพล่งขึ้นมาอย่างหมดความอดทนเมื่อเธอตวาดออกมาเช่นนั้น สายตาของฉินเฉาและเจียงเฉินจึงหันไปจ้องมองเธอทันที เพื่อคอยดูว่าสาวสวยที่เต็มไปด้วยหนามพิษคนนี้ต้องการที่จะพูดอะไรออกมา“ฉันไม่สนใจว่าใครจะเป็นคนทำลายเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ของพวกนาย สิ่งที่ฉันสนใจก็คือเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์อีกสามต้น”“กุ่ยหมู่ เลิกคิดเสียเถอะ เรื่องนั้นมันเป็นไปไม่ได้หรอก”นักพรตชราจากสำนักเฟิงสุ่ยเป็นผู้ที่เอ่ยปากออกมาก่อน “เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์คือรากฐานของพวกเรา แปดสำนักบรรพกาล อย่างที่ข้าเคยพูดไป เมื่อถึงเวลาที่พวกเราจะเริ่มก่อสงครามกับสวรรค์จริง ๆเมื่