รรดิอสูรของพวกนายสักหน่อย ทำไมฉันถึงต้องไปฆ่าศิษย์ของนายด้วย? ตอนนี้ฉันกำลังคันมือคันเท้าอยู่พอดี ถ้าหากนายอารมณ์ไม่ดีแล้วอยากมาหาเรื่องฉันนัก นายก็ไม่ต้องใช้ข้ออ้างหรอก”“ใครมันจะอยากไปหาเรื่องเจ้า? ข้าไม่ได้รู้จักเจ้าสักหน่อย!”ประมุขของสำนักจักรวรรดิอสูรตะโกนสวนขึ้นมาทันที“นายก็รู้นี่ ว่านายไม่รู้จักฉัน”ฉินเฉายักไหล่ “แล้วฉันจะไปรู้จักจ้าวเฉียงของนายได้ยังไง? เขาเป็นต้นหอมที่ไหน? ถูกคนหลอกใช้เป็นเครื่องมือแล้วยังไม่รู้ตัว ยังวิ่งโร่เข้ามาอวดเบ่งอยู่ในนิกายของฉัน พอฉันขับไล่ออกไปก็ร้องไห้ขี้มูกโป่งไปหานายเนี่ยนะ?”“ไอ้สารเลว!”ประมุขของสำนักจักรวรรดิอสูรโกรธมาก แต่เขาไม่รู้ว่าควรที่จะพูดอะไรออกไป“ประมุขซุน ตอนนี้เจ้ารู้แล้วใช่มั้ย ว่าไอ้เด็กคนนี้มันน่ารังเกียจมากขนาดไหน?”เจียงเฉินรีบเอ่ยออกมา เขาไม่อาจปล่อยให้บรรยากาศถูกฉินเฉาควบคุมเอาไว้ได้เขาจะต้องหาโอกาสจากการปราชุมในครั้งนี้ ฆ่าฉินเฉาให้ตายให้ได้ตอนนี้อีกฝ่ายได้กลายเป็นแพะรับบาปไปแล้วขอเพียงแค่อีกฝ่ายตายไป ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะจบสิ้นแล้วเขาก็จะได้กลายเป็นเจ้าสำนักด้วยความสบายใจเสียที“โอ้? นั่นไม่ใช่เจียงเฉิน เจียงเจินเหรินหรอกเหรอ!”ดูเหมือนว่าฉินเฉาจะเพิ่งสังเกตเห็นเจียงเฉิน เขาตะโกนขึ้นมาทันที “โอ้ เจียงเจินเหริน เป็นยังไงบ้าง? ช่างเป็นข่าวดีที่ส่งตรงมาจากห้องคลอดที่นายเกิดมา โอ้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายจริง ๆ ตอนนี้นายได้กลายเป็นเจ้าส