งโฮ่วกำลังจะพุ่งลงมา ร่างของฉินเฉาอีกคนก็ปรากฏตัวบนศีรษะของเขาในขณะเดียวกันร่างนั้นก็ยกเท้าขึ้น เตะเข้าที่คางของอีกฝ่ายตูม!ร่างขนาดมหึมาของโฮ่วถูกเตะกระเด็น และกระแทกเข้าใส่ต้นไม้ที่อยู่ห่างไกลออกไปทันทีฝุ่นควันม้วนตัวขึ้นเหนือต้นไม้ที่รับแรงกระแทกเหล่านั้นโพล๊ะ!จากนั้นร่างของฉินเฉาอีกคนก็หายไปด้วยเช่นกัน“เอาล่ะ จัดการเสร็จเรียบร้อย”ฉินเฉาปรบมือ พลางหันไปมองซานเส้าที่กำลังจ้องมองเขาตาค้างแล้วกล่าวว่า “พวกเรามาคุยธุระกันเถอะ”“พะ พื้นฐานการฝึกตนของเจ้าก้าวหน้าไปไกลขึ้นมาก”ซานเส้ากลืนน˺าลายลงไปอึกใหญ่ ก่อนที่จะทรุดตัวลงไปกับพื้นแล้วพูดกับฉินเฉา “คราวก่อนที่เจอกัน เจ้ายังอยู่ในขั้นประกายแสงอยู่เลยแท้ ๆ ….. แต่ว่าตอนนี้เจ้าข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์ได้แล้ว เท่านั้นไม่พอเจ้ายังควบคุมพลังเทพอย่างสมบูรณ์ได้แล้วด้วย ไม่น่าเชื่อ ไม่น่าเชื่อจริง ๆ”“มันจะมีประโยชน์อะไร? ฉันก็ยังถูกคนอื่นรังแกอยู่ดี”เมื่อนึกถึงผู้ยิ่งใหญ่เซียนทองคำคนนั้น ฉินเฉาก็พลันรู้สึกหนักอึ้งในใจ“ทำไมล่ะ? เจ้าถูกรังแกมาเหรอ?”ซานเส้านึกแปลกใจเล็กน้อย ใครกันที่สามารถรังแกฉินเฉาได้?“อืม ผู้ยิ่งใหญ่เซียนทองคำน่ะสิ”“เป็นไปไม่ได้! เจ้าไปสวรรค์หรือนรกมาหรือไง? ในโลกใบนี้จะมีผู้ยิ่งใหญ่เซียนทองคำปรากฏตัวได้ยังไง?”ซานเส้าปฏิเสธเสียงแข็ง “เจ้าคิดว่าเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ทั้งแปดต้นจะไร้ประโยชน์งั้นเหรอ?”“เจ็ดต้นต่างหากล่ะ มันหายไปหนึ่งต้นแล้ว”ฉ