ิดที่จะปฏิเสธมันอีกเหรอ? ยิ่งไปกว่านั้น หานหยู่เจ๋อ ไม่ว่ายังไงเจ้าก็เคยเป็นถึงเจ้าสำนักของสำนักไท่ยี เจ้าอยู่ในตำแหน่งที่มีอำนาจถึงเพียงนั้นทำไมถึงยังเอาตัวเองไปเกี่ยวข้องกับนิกายหลัวซาอีก? เจ้าดูสภาพของเจ้าในตอนนี้สิ โอ้ ข้าทนมองศิษย์พี่ของตัวเองต่อไปไม่ได้จริง ๆ”“ทำตามสิ่งที่พวกเจ้าตกลงกันเอาไว้ก็พอ”หานหยู่เจ๋อกล่าวออกมาเบา ๆ “ขอเพียงแค่ข้ารู้ว่าตัวเองทำหรือไม่ได้ทำก็เพียงพอแล้ว หานหยู่เจ๋อผู้นี้ยืนอยู่ห่างไกลจากเรื่องทางโลกข้าเพียงแค่ถูกลากเข้าไปอยู่ในกระแสน˺าวนนี้โดยบังเอิญเท่านั้น ตอนที่อยู่ในวิหารใหญ่ ข้าฝึกตนบำเพ็ญเพียรเช่นไร เมื่ออยู่ใต้ผาชำระบาปข้าก็จะฝึกตนบำเพ็ญเพียรต่อไปเช่นนั้น มันจะมีความแตกต่างอะไร?ความแตกต่างที่แท้จริงคือจิตใจของพวกเจ้าต่างหาก”“หยุดสั่งสอนหลักธรรมให้ข้าสักที!”ซูเฉียงกล่าวตำหนิออกมาอย่างรุนแรง “หานหยู่เจ๋อ หากข้าไม่เห็นเจ้าถูกกักขังไปร้อยปี เจ้าก็คงจะไม่รู้จักบทเรียน เผชิญหน้ากับสายลมและแสงแดดอยู่ภายใต้ผาชำระบาปทุกวัน มันคงจะทำให้เจ้ารู้สึกดีสินะเมื่อถึงเวลานั้น ไม่ว่ากระดูกของเจ้าจะแข็งแรงมากแค่ไหน เจ้าก็จะต้องมาอ้อนวอนขอความเมตตาต่อหน้าข้าอยู่ดี!”“งั้นเจ้าก็รอต่อไปเถอะ”หานหยู่เจ๋อยังคงมีท่าทีไม่ทุกข์ร้อน นั่นทำให้ผู้อาวุโสคนนี้บ้าคลั่งขึ้นมา“หานหยู่เจ๋อ ขอเพียงแค่เจ้ายอมบอกแผนการของฉินเฉา และมอบผลประโยชน์ที่เจ้าได้รับมา สำนักไท่ยีก็จะยอมยกโทษให้กับ