เจ้า”ในที่สุดซูเฉียงก็กล่าวออกมาเองอย่างทนไม่ได้“เจ้าจะทนทุกข์ทรมานอยู่ใต้ผาชำระบาปแห่งนี้ เพื่อสิ่งที่เลื่อนลอยเหล่านั้นไปทำไม?”สุดท้ายก็มาเพื่อผลประโยชน์ของฉินเฉาอยู่ดีพวกเขาคิดว่า เขารับผลประโยชน์อันยิ่งใหญ่มาจากฉินเฉาและทรยศสำนักไท่ยีจริง ๆโอ้ เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เป็นเขาเองที่ระวังตัวไม่พอ หรือว่าในจิตใจของพวกเขาคิดเพียงแต่เรื่องผลประโยชน์กันแน่?ผลประโยชน์ที่สามารถทำให้เจ้าสำนักทรยศต่อสำนักไท่ยีได้ มันจะต้องวิเศษมากเป็นแน่นี่คงจะเป็นความคิดของพวกเขา“ฉินเฉาให้ของสิ่งหนึ่งกับข้าจริง ๆ”หานหยู่เจ๋อกล่าวออกมาช้า ๆ“โอ้?”ซูเฉียงมีท่าทีประหลาดใจเป็นอย่างมาก “ข้ารู้อยู่แล้ว เจ้าส่งมันมาแต่โดยดีเถอะ แล้วข้าจะไปขอร้องศิษย์น้องเจ้าสำนักอีกที บางทีเขาอาจจะให้อภัยเจ้าก็ได้”“หึ ๆ ศิษย์น้องเจ้าสำนัก……”หานหยู่เจ๋อส่ายหัวอย่างอดไม่ได้ในที่สุดเขาก็ได้รับชื่อที่ใฝ่ฝันมานานเสียที“ที่จริงแล้ว ข้าตั้งใจที่จะนำของสิ่งนี้มาสั่งสอนให้กับทั่วทั้งสำนักไท่ยี เมื่อมีของสิ่งนี้ พวกเราก็มีความหวังที่จะทำให้สำนักไท่ยีกลายเป็นสำนักอันดับหนึ่งในแปดสำนักบรรพกาล แต่ช่างน่าเสียดายจริง ๆ ที่ความหวังนั้นถูกทำลายไปโดยน˺ามือของพวกเจ้า……”ใบหน้าของหานหยู่เจ๋อปรากฏร่องรอยของความเสียดายช่างน่าเสียดายจริง ๆ ที่สำนักไท่ยีไม่อาจพัฒนาและแข็งแกร่งขึ้นได้ด้วยมือของเขาน่ากลัวว่ามันจะถูกทำลายไปด้วยน˺ามือของเจียงเฉินท้ายที่สุดแล้ว
