ยากเย็นอะไร“ประมุขฉิน… ข้าผู้นี้ ไม่สิ ข้าคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ …..”เขายินดีที่จะเรียกแทนตัวเองว่า ‘ข้า’ อย่างเป็นกันเอง นั่นหมายความว่าเขายินดีที่จะเป็นมิตรสหายที่มีฐานะเท่าเทียมกับฉินเฉานี่เป็นสิ่งที่เขาไม่คาดคิดมาก่อนไม่ว่าอย่างไร หานหยู่เจ๋อคนนี้ก็เป็นถึงเจ้าสำนักของสำนักอันยิ่งใหญ่แต่เขากลับไม่มีความหยิ่งยโสเลยแม้แต่น้อยตอนนี้หานหยู่เจ๋อเป็นคนที่มีความหลงใหลอย่างลึกซึ้งเท่านั้นความจริงแล้ว ทั้งสำนักอันยิ่งใหญ่หรือเรื่องเจ้าสำนักอะไร ล้วนไม่มีความสำคัญสำหรับหานหยู่เจ๋อมากนักสิ่งที่เขาแสวงหาคืออะไร?มันคือการสกัดกลั่นแต่ตอนนี้ประตูบานใหม่ได้เปิดออกมาตรงหน้าเขาแล้ว จะไม่ให้เขารู้สึกยินดีได้ยังไง?“ประมุขฉิน… เจ้าช่วยสอนวิชานี้ให้ข้าได้หรือไม่…..”“จะให้สอนนายมันก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรหรอก”ฉินเฉาหัวเราะออกมา “แต่ฉันต้องการผลประโยชน์”ถึงอย่างไรมันก็เป็นวิชาการฝึกตนของเขาซูซาน เผยแพร่ก็เผยแพร่ไปสิ มันไม่มีผลกระทบอะไรกับเขาอยู่แล้วยิ่งไปกว่านั้นยังสามารถดึงหนึ่งในแปดสำนักบรรพกาลให้กลายมาเป็นพันธมิตร หลังจากนี้สถานะในโลกของผู้ฝึกตนจะต้องดีขึ้นอย่างแน่นอน“เจ้าต้องการอะไรก็พูดมาเถอะ”หานหยู่เจ๋อตบหน้าอกของตัวเอง “นอกจากสำนักไท่ยีที่ยกให้เจ้าไม่ได้แล้ว ข้าก็สามารถให้เจ้าได้ทุกอย่าง”“ฮ่า ๆ ๆ! ฉันจะเอาสำนักไท่ยีไปทำอะไร? สำนักที่ยิ่งใหญ่แบบนั้นจะสร้างปัญหาให้กับฉันแทนน่ะสิ”ฉินเฉากล่าวพร้อมรอยยิ้ม “