“แม่งเอ๊ย ใครมันโทรหาบิดาตอนนี้วะเนี่ย!”ฉินเฉาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโกรธ เขาจะทำธุระ แต่กลับมีคนมารบกวนซะได้ย่ามันเถอะ!“รีบรับโทรศัพท์เร็ว ๆ เข้า…..”ความสุขภายในใจของหยูลู่จางหายไปเล็กน้อยที่จริงแล้ว เธอไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ากับฉินเฉามานานมากแล้ว เธอเองก็มีความต้องการเหมือนกัน“ฉันไม่รับ ฉันจะต้องทำเรื่องสำคัญก่อน”ฉินเฉากล่าวออกมา ก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือไปวางเอาไว้อีกด้านเขาเอื้อมมือเข้าไปในชุดชั้นในของหยูลู่ และในขณะที่กำลังจะสัมผัสกับความนุ่มนวล เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง“นายท่าน มีคนโทรมาอีกแล้วค่ะ…..”สิ่งที่ฉินเฉาเกลียดเป็นอันดับแรก ทำไมเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือที่ผลิตในประเทศถึงได้เสียงดังขนาดนี้?หนวกหูชะมัด!อารมณ์ของเขาเหือดหายไปในทันทีบัดซบ!“ดูก่อนสิว่าใครโทรมา…..”หยูลู่เอ่ยเกลี้ยกล่อม “อีกฝ่ายอาจจะกำลังรีบอยู่ก็ได้….. เรื่องฉันน่ะเมื่อไหร่ก็ได้ แต่งานของนายเป็นเรื่องสำคัญ…..”“ก็ได้”ฉินเฉาจำใจลงมาจากร่างของหยูลู่ แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูแม่เจ้า ซูเฟยโทรมา!เขาเหลือบมองหยูลู่ และเห็นหยูลู่พยักหน้าให้เขา“รับสิ ถ้าหากมีเรื่องด่วนจะทำยังไง?”ฉินเฉาพยักหน้าอย่างจำใจทันทีที่เขากดรับสาย เสียงที่ฟังดูร้อนรนของซูเฟยก็ดังเข้ามา“ฉินเฉา นายรีบกลับมาได้แล้ว ตอนนี้คนของสำนักไท่ยีมาถึงที่นี่แล้วนะ!”คนของสำนักไท่ยีมาถึงเร็วขนาดนี้เชียวเหรอ?ฉินเฉาคิดว่าพวกเขาจะกลับไปและเต