รียมตัวกันประมาณหนึ่งปีเลยด้วยซ˺าไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมาเชิญเขาเร็วขนาดนี้“ฉันบอกพวกเขาว่า นายจะรีบกลับมาที่เมืองไท่กู่ในทันทีเพราะฉะนั้นนายก็รีบมาเร็วเข้า”“เข้าใจแล้ว……”ฉินเฉารู้สึกหดหู่ใจเป็นอย่างมาก ในสถานการณ์ที่กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มแบบนี้ เขาไม่คิดเลยว่าจะมีธุระที่โลกของผู้ฝึกตนอ๊ากกกก! เป็นปีที่ดวงตกจริง ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้ดั่งใจไปหมด!“เข้าใจแล้ว ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ”ฉินเฉาวางสาย แล้วหันไปขอโทษหยูลู่ผ่านทางสีหน้า“ไม่เป็นไรหรอก ฉันจะรอนาย”หยูลู่กล่าวกับฉินเฉาเพียงเท่านี้“อืม เธอรอฉันก่อนนะ”ฉินเฉาโอบเอวของเธอ แล้วจูบที่ริมฝีปาก “ถ้าฉันเสร็จธุระทางนั้นเมื่อไหร่ ฉันจะรีบกลับมาหาเธอ”เขากล่าวออกมา ในขณะที่อุ้มหยูลู่กลับไปนั่งเก้าอี้ตัวเดิม แล้วหันหลังเดินออกไปจากประตูห้องทำงาน“ฉินเฉา…..”หยูลู่เหม่อมองแผ่นหลังของฉินเฉาที่กำลังเดินจากไปด้วยสายตาอันลึกซึ้งแต่ฉินเฉาไม่รู้ถึงความรักอันลึกซึ้งที่หยูลู่มีต่อเขา ในเวลานี้เขาเดินออกไปจากสำนักงาน และใช้จังหวะที่ไม่มีใครเดินผ่านมา ใช้วิชาเคลื่อนที่ในพริบตาไปยังตำหนักเจ้าเมืองในเมืองไท่กู่ทันที“ท่านประมุข!”เมื่อผู้พิทักษ์ในชุดขาวสองคนที่กำลังยืนอยู่ด้านนอกเห็นฉินเฉา ก็รีบโค้งตัวด้วยความนอบน้อมทันทีพวกเขารู้จักชื่อฉินเฉากันดีอยู่แล้วตอนนี้ในเมืองไท่กู่แห่งนี้ จะมีใครบ้างที่ไม่รู้จักฉินเฉา?ประมุขของนิกายหลัวซาผู้ที่มีอำนาจอย่างแท้จริงในเมื
