องไท่กู่แม้แต่คนของสำนักไท่ยีก็ยังให้ความเคารพเขาเพราะแบบนั้นใครจะกล้าไปวิจารณ์เขากันล่ะ?“คนของสำนักไท่ยีกำลังรอท่านอยู่ในห้องโถงครับ”ผู้พิทักษ์ในชุดขาวคนหนึ่งเอ่ยออกมาอย่างนอบน้อม“เข้าใจแล้ว ฝากพวกนายด้วย”ฉินเฉากล่าวทักทายพวกเขาอย่างสุภาพ ก่อนที่จะก้าวเท้าเดินเข้าไปในตำหนักเจ้าเมืองผู้พิทักษ์และสาวใช้จำนวนมากมายโค้งคำนับให้ฉินเฉาด้วยความสุภาพไปตลอดทางนี่คือเกียรติและอำนาจอันยิ่งใหญ่ของฉินเฉาตำหนักเจ้าเมืองแห่งนี้ไม่ได้มีขนาดเล็ก ๆ เลย ดูเหมือนว่าเมื่อก่อนจ้าวเหวินเยว่จะเป็นคนที่รักความสนุกมากทีเดียวเพียงแต่ว่าตอนนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างได้กลายเป็นชุดแต่งงานของเขาไปแล้วฉินเฉาเดินเข้าไปในห้องโถง หานหยู่เจ๋อจากสำนักไท่ยีกำลังนั่งอยู่บนที่นั่งของแขกผู้ทรงเกียรติ และจิบชาอันหอมกรุ่นที่ผลิตขึ้นในเมืองไท่กู่ถัดไปมีซูเฟยกำลังนั่งอยู่ข้าง ๆ และสาวใช้ที่ยืนขนาบข้างซ้ายขวาฝ่ายหานหยู่เจ๋อนั้นมาเพียงคนเดียว ไม่ได้พาคนอื่น ๆ จากในสำนักติดตามมาด้วยกันเรื่องนี้ทำให้ฉินเฉารู้สึกประหลาดใจมาก“อาจารย์ลุงเจ้าสำนัก เพราะฉะนั้นเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับนิกายหลัวซาแค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้นค่ะ”หญิงสาวในชุดโบราณคนหนึ่งกำลังกล่าวกับหานหยู่เจ๋อ“ตอนนี้อาจารย์ของเจ้ากำลังบ่นถึงเรื่องนี้อยู่น่ะสิ”หานหยู่เจ๋อตอบหญิงสาวคนนั้นกลับไปเช่นกันฉินเฉานึกสงสัยอยู่ในใจว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร“ฉินเฉา นายมาแล้วเหรอ?”ซูเฟยเป็นคนแรกที่เห