็นฉินเฉา เธอรีบลุกขึ้นยืนทันที “เจ้าสำนักหานมารอนายตั้งนานแล้ว”“ทำให้เจ้าสำนักหานต้องรอคอยอยู่นาน ต้องขออภัยด้วยจริง ๆ”ฉินเฉาก้าวเข้ามา แล้วกล่าวขอโทษด้วยความสุภาพเป็นอันดับแรกอย่าได้ต่อสู้กับคนที่กำลังยิ้ม ถึงอย่างไรหานหยู่เจ๋อก็มาเชื้อเชิญเขา อย่างน้อยเขาก็ต้องให้เกียรติอีกฝ่ายให้มากที่สุด“เป็นข้าที่มาอย่างกะทันหันเอง”หานอยู่เจ๋อรีบกล่าวออกมาอย่างรวดเร็ว“ได้พบกับประมุขฉินเสียที”หญิงสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็ลุกขึ้นยืนด้วยเช่นกัน เธอหันมาคำนับให้ฉินเฉา“นี่คือ?”ฉินเฉารู้สึกคุ้น ๆ ว่าไม่เคยพบหน้าผู้หญิงคนนี้มาก่อนไม่อย่างนั้นเขาจะต้องจำเธอได้อย่างแน่นอน“นี่คือซ่งเสี่ยวเมิ่ง เธอเป็นศิษย์หญิงของสำนักไท่ยี และเป็นภรรยาของยินเหยียนเผิง ลูกชายบุญธรรมของอดีตเจ้าเมืองเจ้าเหวินเยว่”“โอ้?”ฉินเฉารู้สึกสนใจขึ้นมา ที่แท้เธอก็เป็นภรรยาของยินเหยียนเผิงเธอเป็นคนที่สวยทีเดียว“ยินเหยียนเผิงถูกพวกเราขับไล่ออกไป นางเซียนซ่งนึกแค้นเคืองพวกเราหรือเปล่า?”ฉินเฉามองใบหน้ายิ้มแย้มที่ขึ้นสีแดงระเรื่อของผู้หญิงคนนี้ แล้วเอ่ยถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้“ถึงแม้ว่าข้าจะเป็นภรรยาของยินเหยียนเผิง แต่พวกเราทั้งสองคนเป็นคู่ที่ถูกผู้ใหญ่จับคู่ให้มาเกี่ยวดองกัน ไม่ได้มีความรู้สึกใด ๆ ต่อกันทั้งสิ้น ดังนั้นถึงแม้ว่าจะต้องแยกจากยินเหยียนเผิง และถึงแม้ว่าเขาจะถูกขับไล่ออกไปจากเมืองไท่กู่ ข้าก็ไม่ได้รู้สึกเศร้าใจแต่อย่างใด”ผู้หญิง
