คนนี้ช่างเด็ดเดี่ยวจริง ๆฉินเฉาแอบคิดขึ้นมาในใจยิ่งไปกว่านั้น ดูจากใบหน้าที่ขึ้นสีแดงของเธอ เธอจะต้องมีชายคนใหม่แล้วอย่างแน่นอน“ใช่แล้ว เจ้าสำนักหาน ยินเหยียนเผิงก็เดินทางไปที่สำนักไท่ยีเหมือนกัน ตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้าง?”“เขาก็ยังอยู่ที่นั่น และไม่ได้หงุดหงิดอะไรมากเท่าไหร่ เพียงแค่เรียกร้องให้พวกเราไปชิงเมืองไท่กู่คืนมาให้เขาเป็นระยะ ๆ เท่านั้น”“มันก็ควรที่จะเป็นแบบนั้น”ฉินเฉาพยักหน้า “แล้วเจ้าสำนักหานเห็นด้วยกับเรื่องนี้หรือเปล่า?”“ฮ่า ๆ ๆ คราวนี้ที่ข้าเชิญประมุขฉินให้ไปยังสำนัก ก็เพราะต้องการที่จะพูดคุยเรื่องยินเหยียนเผิงนี่แหละ”“ดีเหมือนกัน ถึงยังไงพวกเราก็ต้องแก้ปัญหาเรื่องนี้กันอยู่แล้ว”ฉินเฉาพยักหน้ารับคำ “ยังมีเรื่องอื่นที่จะพูดคุยกันอีกหรือเปล่า?”“อืม ยังมีเรื่องของเมืองไท่กู่ ที่จริงแล้วข้าอยากจะให้พวกเราร่วมมือกันมากขึ้น”หานหยู่เจ๋อเอ่ยออกมา “เพียงแค่ร่วมมือกันก็สามารถพัฒนาต่อไปในระยะยาวได้แล้ว ใช่แล้ว ไม่จำเป็นที่จะต้องแตกหักหรืออยู่ร่วมกันไม่ได้หรอก”“ฉันเองก็เห็นด้วยกับเรื่องนี้เหมือนกัน”ฉินเฉาพยักหน้า ซูเฟยจึงยื่นเอกสารให้กับเขา “เจ้าเมืองไท่กู่คนสวยของฉันได้จัดเตรียมรายละเอียดของแผนการเอาไว้แล้ว รอให้ถึงอาณาเขตของเจ้าสำนักหานเมื่อไหร่ พวกเราจะมาพูดคุยถึงรายละเอียดกัน”“อืม ในคราวนี้ข้าจะเป็นผู้รับรองความปลอดภัยของเจ้าเอง”หานหยู่เจ๋อตบหน้าอกของตัวเองแล้วกล่าวออกมา “แต่ข