ะ”เสี่ยวไป๋ไม่สนใจสิ่งใดทั้งนั้น เธอสนใจเพียงแค่เรื่องความปลอดภัยของฉินเฉา“ข้าจะเชื่อฟังคุณชายค่ะ”ฮัวเหนียงกล่าวออกมา “ไม่ว่าคุณชายจะไปที่ไหน ข้าก็เต็มใจที่จะไปอยู่เคียงข้าง”“ฉันเองก็เหมือนกัน ฉันไม่เคยเห็นสำนักฝ่ายธรรมะมาก่อน คราวนี้จะได้ไปดูของจริงแล้ว!”ท่าทีของซูเฟยนั้นดูตื่นเต้น เธอกล่าวออกมาพร้อมกับแววตาที่แสดงความอยากรู้อยากเห็น “ถ้าหากนายไปเมื่อไหร่ อย่าลืมพาฉันไปด้วยล่ะ ไม่อย่างนั้นฉันจะวิ่งตามนายไปแน่”เธอเองก็จะไปด้วยหานหยู่เจ๋อใจเต้นแรงขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้ ไม่ได้ ต้องรีบห้ามใจเอาไว้!ผู้หญิงก็เป็นแค่สิ่งที่ไม่จำเป็นอาร์ติแฟคต่างหากคือสิ่งที่ดีที่สุด มันสามารถไว้วางใจได้ แถมยังเชื่อใจได้“ประมุขฉินอย่าได้กังวลใจไปนักเลย”หานหยู่เจ๋อกล่าวออกมา “เพื่อเป็นการแสดงความจริงใจของข้าข้าจะขอฝากกระจกเบิกสวรรค์เอาไว้ที่ประมุขฉินก่อน เมื่อประมุขฉินเดินทางมาถึงสำนักไท่ยี ค่อยมาส่งคืนให้ข้าด้วยตัวเอง”“ตกลง ฉันให้สัญญา”ในที่สุดฉินเฉาก็ตัดสินใจที่จะไปสำนักไท่ยีถ้าหากไม่ไป ประมุขของนิกายหลัวซาคนนี้ก็คงจะกลายเป็นคนขี้ขลาด“ดี ประมุขฉินช่างเป็นคนที่กล้าหาญจริง ๆ”หานหยู่เจ๋อหยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “ดีมาก ถ้าอย่างนั้นประมุขฉินโปรดรอคำเชิญจากข้า ไม่นานนักหรอก ภายในวันนี้เป็นยังไง?”“อืม ต้องรบกวนเจ้าสำนักหานแล้ว”ฉินเฉาเป็นคนที่ไม่ต่อสู้กับใบหน้ายิ้มแย้มในเมื่ออีกฝ่ายมีท่าทีสุภาพต่อเขา เขาก็ไม่มีความ