อก”“หากเจ้าไม่ได้ฆ่าเขา แล้วเขาจะตายไปได้ยังไง!”เมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายทำทีจะหนีความผิด เจียงเฉินก็ถลึงตาใส่ทันที“เขาตายยังไง ถึงถามฉันไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก แกไปถามไป่ตู้ (Baidu) เอาเองเถอะ”“ไป่ตู้?”เห็นได้ชัดว่าคนในสำนักไท่ยีไม่เคยได้ยินคำนี้มาก่อน “ไป่ตู้เป็นใคร? เหมือนไป๋เสี่ยวเชิงหรือเปล่า?”ซูเฟยฉีกยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ พวกเขาเป็นคนโบราณ แต่ฉินเฉาพูดคำศัพท์ปัจจุบันออกไปแบบนี้ หากพวกเขาเข้าใจก็เป็นเรื่องที่แปลกแล้ว“ไอ้เด็กเวร ข้าว่าเจ้าจะดูถูกพวกข้าเกินไปหน่อยแล้ว!”ดูเหมือนว่าถังหยินจะรู้สึกได้ว่ากำลังถูกอีกฝ่ายเล่นตลก เขาจึงก้าวออกไปด่าทอ “เจ้าเป็นเพียงแค่ประมุขของนิกายเล็ก ๆ ที่เพิ่งจะก่อตั้งขึ้นมาเท่านั้น แต่กลับทำตัวราวกับอยู่บนโลกใบนี้มานาน”“พวกแกก็เป็นแค่ตาแก่ขี้โมโห แต่กลับทำตัวยิ่งใหญ่คับฟ้า”ฉินเฉาตอบโต้กลับไปอย่างเย็นชา“ไม่น่าแปลกใจเลยที่ศิษย์ในนิกายของเจ้าจะกล้าต่อปากต่อคำ ที่แท้ฝีปากของประมุขก็ร้ายกาจถึงเพียงนี้”ถังหยินกล่าวเย้ยหยันออกมาไม่หยุด“แต่ฝีมือก็ยังห่างชั้นกันมากเกินไปอยู่ดี ไอ้หนู วันนี้ข้าจะบอกให้เจ้ารู้ว่ายอดฝีมือที่แท้จริงมันคืออะไร ระฆังสุสานบูรพาทิศ!”เขาดึงระฆังสุสานบูรพาทิศมาไว้เบื้องหน้า แล้วฟาดฝ่ามือเข้าใส่มันทันทีแกร๊ง!ทันใดนั้นคลื่นเสียงก็แพร่กระจายออกไปรอบทิศทางอย่างฉับพลัน“ใช้เสียงในการโจมตีงั้นเหรอ?”ฉินเฉาหัวเราะเยาะ ก่อนที่จะตะโกนออกมาเสียงด
