ของท่านมันถดถอยลงไปได้ยังไง?”“ไร้สาระ ข้าเพิ่งใช้พลังไปเพียงแค่สองส่วนเท่านั้น!”ถังหยินจ้องมองศิษย์น้องของตัวเองด้วยสายตาคาดโทษ แล้วยื่นมือข้างหนึ่งตบลงไปบนระฆังอย่างรุนแรงแกร๊ง!คลื่นเสียงขนาดยักษ์กระจายออกไปทั่วเมืองไท่กู่ทันที“หะ หูข้าทนรับมันไม่ไหวแล้ว!”“นี่มันเสียงอะไรกัน!”“แผ่นดินไหวอีกแล้วเหรอ!”คลื่นเสียงนี้รุนแรงมาก ไม่เพียงแต่จะทำให้เมืองไท่กู่ต้องสั่นไหวอีกครั้ง แต่ยังเกือบจะทำให้ผู้ที่มีพื้นฐานการฝึกตนไม่เพียงพอแก้วหูแตกไปด้วย“ดูเหมือนว่าคลื่นเสียงเดียวจะยังไม่เพียงพอ งั้นข้าลั่นระฆังอีกครั้งดีกว่า”ถังหยินใช้มือตบลงบนระฆังของตัวเองอย่างต่อเนื่อง “ข้าไม่เชื่อหรอกว่าพวกมันจะไม่ออกมา”แกร๊ง แกร๊ง แกร๊ง!เขาตบระฆังต่อไป ทำให้คลื่นเสียงกระจายตัวออกไปเรื่อย ๆ เช่นนี้มันเป็นการรบกวนชีวิตประจำวันของชาวเมืองไท่กู่เป็นอย่างมาก“ใครบังอาจมาก่อเรื่องขึ้นในเมืองไท่กู่ของข้า!”ในขณะนั้นเอง เสียงที่อ่อนหวานของหญิงสาวคนหนึ่งก็ดังขึ้นผ่านท้องฟ้าชาวเมืองไท่กู่หลายคนเงยหน้าขึ้นไปมอง และพบว่าบนท้องฟ้ามีสาวสวยในชุดหลากสีกำลังโบยบินอยู่ ราวกับนางฟ้านางสวรรค์ เท้าของเธอเหยียบลงบนเมฆมงคล ซึ่งกำลังเคลื่อนตัวลงมาอย่างช้า ๆเธอขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วจ้องมองปรมาจารย์ใหญ่ทั้ง 4 คนที่อยู่ตรงหน้า“ข้าชื่อหานหยู่เจ๋อ เป็นเจ้าสำนักของสำนักไท่ยี”ในเมื่อพบกันแล้ว จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่จะต้องเอ่ยนามของตัวเองออกไปก่
