าวางพาดบนลำคอของคังชุนเต๋ออีกครั้ง“ฆ่าฉัน แกฆ่าฉันเลยสิ”หลังจากที่สูญเสียแขนไป คังชุนเต๋อก็กลายเป็นคนบ้าไปแล้วจู่ ๆ เขาก็ไม่กลัวความตายขึ้นมาเสียอย่างนั้นเรื่องนี้อยู่เหนือความคาดหมายของฉินเฉา ที่จริงแล้วเขาคิดที่จะทำให้ชายคนนี้กลัว แล้วจึงฉวยโอกาสนี้ถามเรื่องกุนซือ“นายท่าน เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฮ่วนเองค่ะ”ฮ่วนกล่าวอาสาขึ้นมาในหัวของเขา“อืม ต้องรบกวนเธอแล้ว”ฉินเฉาพยักหน้า จากนั้นพลังของมังกรมายาก็หมุนเวียนอยู่ภายในร่างกายของเขาพลังของวิชาภาพลวงตาส่งผ่านสายตาของเขา เข้าไปสู่ร่างกายของคังชุนเต๋อคังชุนเต๋อไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อสบตากับฉินเฉา เขาก็รู้สึกว่าดวงตาของอีกฝ่ายนั้นดูลึกล˺ามากเป็นพิเศษหลังจากนั้นเขาก็พบว่าร่างกายของตัวเองเริ่มเปื่อยยุ่ย นับตั้งแต่ตำแหน่งของแขนที่ขาด“อ๊ากกกก!”ความเจ็บปวดทรมานนี้ทำให้เขาต้องส่งเสียงกรีดร้องออกมาคนนอกไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาเห็นเพียงแค่คังชุนเต๋อกำลังจับแขนที่ขาดของตัวเองเอาไว้ แล้วทรุดตัวลงร้องไห้กับพื้นอย่างน่าเวทนาแต่พวกเขาไม่เห็นในสิ่งที่คังชุนเต๋อได้เห็นในสายตาของคังชุนเต๋อ แขนข้างที่ขาดไปกำลังเน่าเปื่อยอย่างช้าๆ ทั้งเลือดและเนื้อได้ไหลลงมาบนพื้นไม่หยุดหลงเหลือเพียงแค่กระดูกที่อยู่ด้านในเท่านั้นการเน่าเปื่อยนี้เหมือนกับไวรัสที่แพร่กระจายไปตามร่างกายของเขา“ฆ่าฉัน ฆ่าฉัน!”ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวจนถึ
