ลงไปกับพื้นทันที แรงกระแทกนั้นทำให้พื้นเกิดรอยแตกร้าวขึ้นมามันร้องครวญครางออกมาหลายหน ดูเหมือนว่าจะบาดเจ็บไม่น้อย“ชิกิงามิของฉัน!”อันชิงล่วนปู้ไม่คิดว่าชิกิงามิของตัวเองจะพ่ายแพ้ให้อีกฝ่ายอย่างง่ายดายขนาดนี้“กระจอกจริง ๆ กระจอกเกินไปแล้ว นี่น่ะเหรอตระกูลองเมียวจิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ช่างน่าหัวเราะจริง ๆ!”คังชุนเต๋อตะโกนออกมา ในขณะเดียวกันเขาก็กระตุ้นให้สุนัขจิ้งจอกสีดำพุ่งเข้าหาชิกิงามิของอันชิงล่วนปู้อีกครั้งสุนัขจิ้งจอกยักษ์ใช้อุ้งเท้ากดร่างของสุนัขสีดำเอาไว้ เพื่อไม่ให้มันได้ขยับไปไหนจากนั้นปากขนาดใหญ่ก็กัดเข้าที่ลำคอของมัน“อย่านะโว้ย!”อันชิงล่วนปู้หน้าซีดเผือดอย่างกะทันหันชิกิงามิคือชีวิตที่สองขององเมียวจิหากสุนัขสีดำตัวนั้นตายไป เขาก็จะตรอมใจตายไปด้วยหากข้าเขาให้ตายยังจะดีกว่า“หยุดเดี๋ยวนี้!”ในขณะนั้นเอง แขนขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นมา แล้วคว้าคอของสุนัขจิ้งจอกสีดำเอาไว้“โอ้?”คังชุนเต๋อหันมองอันชิงเป่ยเสวี่ย แต่เมื่อเห็นชิกิงามิของเธอดวงตาของเขาก็พลันเปล่งประกายอย่างห้ามไม่ได้ “นี่น่ะเหรออีกาเทนกุ ชิกิงามิของคุณ?”“ว่ายังไงล่ะ คังชุนเต๋อ? ถึงแม้ว่าจิ้งจอกดำของคุณจะแข็งแกร่ง แต่ก็สู้อีกาเทนกุของฉันไม่ได้หรอก เพราะฉะนั้นอย่าได้อวดดีเกินไปนักเลย”อันชิงเป่ยเสวี่ยต่อว่าอีกฝ่าย จากนั้นร่างของอีกาเทนกุก็ปรากฏออกมาทั้งร่างโชคดีที่หลังคาของโรงฝึกแห่งนี้มีความสูงมากพอ ไม่อย่างนั้นอี
