กาเทนกุคงจะทำให้มันพังได้อย่างง่ายดาย“ดี ดีจริง ๆ”ดวงตาของคังชุนเต๋อเปล่งประกายอย่างบ้าคลั่ง “อยากได้ อยากได้จริง ๆ …..”“คิดอะไรเกินตัวไปแล้ว”อันชิงเป่ยเสวี่ยกล่าวอย่างเย็นชา จากนั้นเธอก็ควบคุมให้อีกาเทนกุคว้าร่างของสุนัขจิ้งจอกสีดำแล้วโยนออกไป ร่างของมันกระเด็นไปไกลก่อนที่จะกระแทกเข้าใส่กำแพงของโรงฝึกปัง! จากนั้นอีกาเทนกุก็หันกลับมาจ้องมองคังชุนเต๋ออย่างไม่ละสายตา“ยอมแพ้ซะ คุณไม่มีชิกิงามิแล้ว คุณสู้กับอีกาเทนกุของฉันไม่ได้หรอก”อันชิงเป่ยเสวี่ยกล่าวออกมาด้วยความภาคภูมิใจ“อยากได้ อยากได้ชะมัด…..”คังชุนเต๋อหัวเราะเสียงแปลก ๆ ออกมาอย่างกะทันหัน “ฮี่ ๆ ๆ …อีกาเทนกุของคุณ เหมาะสมกับคังชุนเต๋อคนนี้ที่สุดแล้ว!”“ใครก็เอาอีกาเทนกุของฉันไปไม่ได้”เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะนั้น อันชิงเป่ยเสวี่ยที่กำลังยืนอยู่ก็เลิกคิ้วสีดำขลับของเธอ แล้วกล่าวออกมา “ชิกิงามิไม่อาจแยกจากองเมียวจิของตัวเองได้ ถ้าคุณอยากได้ คุณก็จะต้องฆ่าฉันให้ตายก่อน”“อยากได้จริง ๆ ….. ผมขโมยมันไปดีกว่า”ราวกับว่าคังชุนเต๋อจะไม่เข้าใจคำพูดของอันชิงเป่ยเสวี่ย รอยยิ้มแปลกประหลาดยังคงปรากฏอยู่บนมุมปากของเขา“คุณบ้าไปแล้วเหรอ? ฉันบอกแล้วไงว่าฉัน…..”อันชิงเป่ยเสวี่ยยังพูดไม่ทันขาดคำ เธอก็พลันเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงฝ่ายอันชิงเป่ยอิงที่กำลังนั่งท่าเทพธิดาอยู่ใกล้ ๆ ก็ลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน แล้วจ้องมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความตื่นตกใจและห
