งจะไม่มีปัญหาอะไร“เป่ยเสวี่ย คราวนี้ตระกูลอันชิงต้องขอร้องเธอแล้ว”ภายในโรงฝึก อันชิงเป่ยอิงกำลังนั่งอยู่ที่นั่น และเอ่ยเสียงเบากับหญิงสาวคนหนึ่ง ที่กำลังยืนอยู่ด้านหลังเธอด้วยท่าทีเย็นชา“วางใจเถอะ ฉันเชื่อว่ายังไม่มีองเมียวจิที่แข็งแกร่งกว่าฉันถือกำเนิดขึ้นมาในประเทศญี่ปุ่นแน่”อันชิงเป่ยเสวี่ยกล่าวด้วยความภาคภูมิใจเธอยังไม่เคยแพ้ใครหากเป็นเรื่องวิชาองเมียวนอกจากผู้นำตระกูลฉินเฉา คนที่เธอไม่สามารถเอาชนะได้แล้วเธอก็ยังไม่เคยพ่ายแพ้ให้กับใครมาก่อน“ท่านตัวแทนผู้นำตระกูล แย่แล้วครับ คนพวกนั้นมาที่นี่กันแล้ว!”ในขณะนั้นเอง ศิษย์คนหนึ่งได้วิ่งหน้าตั้งและตะโกนออกมาด้วยความตื่นตระหนก“มาก็มาสิ จะต้องไปกลัวอะไร?”อันชิงเป่ยอิงจ้องมองศิษย์ไม่ได้ความคนนั้น “ตระกูลอันชิงยังต้องกลัวใครอีกเหรอ?”“พูดได้ดี พูดได้ดี”แต่ในเวลานี้ ผู้ชายที่สวมใส่ชุดกิโมโนกลุ่มหนึ่งกลับปรากฏตัวออกมาจากประตูทางเข้าชายวัยกลางคนผู้ไว้หนวดเครา ซึ่งน่าจะมีอายุประมาณ 30 ปีกำลังปรบมือ ในระหว่างที่เดินผ่านประตูเข้ามาด้วย“สมแล้วที่เป็นผู้นำตระกูลอันชิง พูดจาได้ห้าวหาญ คังชุนเต๋อคนนี้ต้องขอชื่นชมคุณจริง ๆ”“ฮิ ๆ ฉันก็คิดว่าจะต้องต้อนรับใครอย่างสมเกียรติ ที่แท้ก็เป็นคุณคังชุนเต๋อ ที่เพิ่งจะได้รับคำสั่งให้ไปทะเลอันไกลโพ้นนี่เอง เดินทางมาขอคำแนะนำด้วยตัวเองเลยเหรอ?”อันชิงเป่ยอิงมองชายผู้มาเยือน แล้วหัวเราะอย่างอดไม่ได้ “ตอนนี้คุณคังชุน
