กายหลัวซาของพวกเรามีศัตรูอยู่ทุกสารทิศด้วยแล้ว ให้มาตั้งอยู่ในเมืองไท่กู่ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีกว่ามาก”“ใช่ ต้องขอบคุณความคิดดี ๆ ของซูเฟย”ฉินเฉาพยักหน้า แล้วหันไปเอ่ยถามเสี่ยวไป๋ “เตรียมตัวพร้อมหรือยัง? อีกไม่นานพวกเราก็จะต้องใช้วิชาห้วงอวกาศมาดึงนิกายหลัวซาเข้าไปแล้วนะ”ทั้งสองคนได้วางแผนกันเอาไว้ว่า จะใช้วิชาห้วงอวกาศในการดึงฐานทัพใหญ่ของนิกายหลัวซาซึ่งอยู่บนที่ตั้งเดิม ให้ออกมาจากความว่างเปล่าบนท้องฟ้า จนกระทั่งเข้ามาอยู่ในดินแดนมายา“พร้อมแล้วค่ะ นายท่านฉิน”“ฉันเองก็เหมือนกัน”“เอาล่ะ พวกเราทั้งสามคนจะปกป้องพวกนายเอง พวกนายเริ่มลงมือกันเลย”ซูเฟยชี้นิ้วไปยังตัวเอง ชิโยะ และฮัวเหนียง ก่อนที่จะกล่าวออกมา“ข้าจะคอยมองดูอยู่ข้าง ๆ นะคะ”“ก็พวกเราชอบดูเรื่องสนุกนี่นา!”หลี่ฟ่านฟ่านดึงฝาตั่วเข้ามา พร้อมกับกล่าวอย่างยิ้มแย้ม“นิกายหลัวซาสามารถทำให้เมืองไท่กู่ยอมจำนนได้ เรื่องนี้ไม่ต่างอะไรไปจากความฝันเลย”ซวนหยวนเยว่หยู่ที่ยืนอยู่ในบริเวณนั้นร้องอุทานออกมา เธอยังคงสวมชุดกระโปรงสีเหลืองอันงดงามอยู่เช่นเดิม“เขาเป็นเหมือนกับผู้สืบทอดของพี่ชายข้าจริง ๆ”หลัวหรูเมิ่งจ้องมองไปยังตำหนักเจ้าเมือง “เมื่อพันปีก่อน พี่ชายของข้าก็คิดที่จะครอบครองเมืองไท่กู่ แต่ว่าตอนนั้นเสียงคัดค้านจากทุกฝ่ายนั้นมีมากจนเกินไป แม้แต่นิกายอื่นก็ยังไม่เห็นด้วยกับเขา แต่มาวันนี้ผู้สืบทอดของเขาได้ทำให้ความฝันนี้กลายเป็นความจร
