“ว่าไงนะ!”เจียงเฉินลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ไม้จันทน์ ในขณะเดียวกันก็เหวี่ยงฝ่ามือตบลงไปบนเก้าอี้ ทันใดนั้นเก้าอี้ที่แข็งแรงก็กลายเป็นผุยผงไปในทันที“จะ เจ้าบอกว่าหวังจุนตายแล้วงั้นเหรอ?”เจียงเฉินตัวสั่นสะท้านไปทั่วทั้งร่างศิษย์เอกของเขาศิษย์ที่เขาเฝ้าพยายามปลุกปั้นมากับมือ กลับตายไปแล้วงั้นเหรอ?“ใครเป็นคนฆ่าเขา? มันเป็นใคร!”เจียงเฉินนั้นบ้าคลั่งไปแล้วรู้หรือเปล่าว่ากว่าที่จะฝึกฝนศิษย์ที่มีความสามารถโดดเด่นขึ้นมาได้สักคน มันเป็นเรื่องที่ยากเย็นขนาดไหน?ศิษย์ทั้งสี่คนของเขา ล้วนแล้วแต่เป็นผู้ที่มีพรสวรรค์ในบรรดาพวกเขา ซ่งเสี่ยวเมิ่งนั้นแต่งงานกับยินเหยียนเผิงเพื่อเมืองไท่กู่ไปแล้วศิษย์คนที่สาม ซูหรุ่ย ถึงแม้ว่าเธอจะมีพรสวรรค์ที่ดี แต่น่าเสียดายที่เธอเป็นผู้หญิง มันจึงเป็นเรื่องยากที่เธอจะมารับช่วงต่อจากเขาส่วนศิษย์คนเล็ก เซียวพ่าน เขาชอบเที่ยวเล่นเป็นชีวิตจิตใจและยังไม่สนใจเรื่องการฝึกตน หากหวังพึ่งพาอีกฝ่าย รอให้เขาอกแตกตายไปยังง่ายดายกว่าคนเดียวที่เขาไว้ใจได้ก็มีเพียงแค่ศิษย์เอกหวังจุนเท่านั้นหวังจุนก็คือเขาในอดีต ต้องออกจากสำนักไปหาประสบการณ์และพยายามค้นหาหนทางการฝึกตนที่แท้จริงของตัวเองแต่สุดท้ายกลับต้องมาตายไปแบบนี้เขา เขาไม่อาจยอมรับเรื่องนี้ได้จริง ๆ“ละ แล้ววิญญาณแรกก่อตั้งของศิษย์พี่ของเจ้าล่ะ?”“ระเบิดไปแล้วค่ะ……”ซูหรุ่ยทนพูดถึงเรื่องนี้ไม่ได้ เธอรู้สึกอึดอัดใจมากจริง ๆเธอเคยคิดว่า
