ย์พี่ของเธอก็คงจะไม่ตาย ศิษย์น้องเองก็คงจะไม่ทรยศน่ารังเกียจเหลือเกินเรื่องทางโลกล้วนเป็นเรื่องที่น่ารังเกียจทำไมถึงไม่สามารถฝึกตนด้วยใจอันบริสุทธิ์ได้ล่ะ?ไม่ต้องไปสนใจเรื่องราวทางโลก ขอเพียงแค่บำเพ็ญเพียรอย่างวางใจเท่านั้นก็คงจะดี“ซูหรุ่ย พูดออกมาสิ!”เจียงเฉินยิ่งรู้สึกใจคอไม่ดีมากขึ้นเรื่อย ๆ“ศิษย์น้อง ศิษย์น้อง เขา…..”ซูหรุ่ยคิดในใจขึ้นมาอีกครั้ง เธอไม่อยากพูดคำนี้ออกมาเลย เธอกลัวว่าอาจารย์จะรับมันไม่ไหว“เขาเป็นอะไรไป? เจ้ารีบพูดมาเร็วเข้า อยากให้อาจารย์ของเจ้ากังวลใจจนตายหรือไง!”“ขะ เขาทรยศต่อสำนักไท่ยี แล้วไปเข้าร่วมกับนิกายหลัวซา ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของฉินเฉาค่ะ!”“ชั่วร้ายจริง ๆ!”เจียงเฉิงตัวสั่นสะท้าน ปราณเซียนอันยิ่งใหญ่ได้พรั่งพรูออกมาจากตัวเขา ก่อนที่จะกระจายลงมาสู่พื้นดินจนสั่นสะเทือนและเกิดรอยแตกร้าวอย่างต่อเนื่อง“อะ อาจารย์ ได้โปรดระงับความโกรธเอาไว้ด้วยค่ะ……”ซูหรุ่ยหวาดกลัวเป็นอย่างมาก อาจารย์โกรธมากจริง ๆ เสียด้วยแม้แต่ศิษย์พี่หวังจุนยังโกรธ แล้วจะนับประสาอะไรกับอาจารย์ของพวกเธอละ“ไอ้สัตว์ร้ายตัวนี้ ข้ายอมรับมัน ยอมรับมันเลย!”ดวงตาทั้งสองข้างของเจียงเฉินแดงก˹า ฟันพลันขบกันแน่น“อาจารย์……”ดวงตาของซูหรุ่ยก็แดงก˹าไปด้วยเช่นกัน แต่เดิมพวกเราล้วนเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องที่ดีต่อกัน แต่สถานการณ์ในตอนนี้กลับย˹าแย่ ทำให้พวกเขากลายเป็นหยินหยางที่ถูกแยกออกจากกันและกระจายตัวกันไป
