ราวกับสัตว์ป่าที่กำลังตื่นกลัว“ไอ้พวกนิกายหลัวซา เจ้าฆ่าศิษย์ของข้า แล้วยังขโมยตัวศิษย์ในสำนักของข้าไปอีก เจียงเฉินผู้นี้จะต้องตามไปคิดบัญชีอย่างแน่นอน!”พลังเซียนในร่างกายของเจียงเฉินปะทุออกมาด้วยความโกรธแค้น“ซูหรุ่ย เจ้าไปพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าจะต้องไปพูดคุยเรื่องนี้กับศิษย์พี่ศิษย์น้องของข้า”เจียงเฉินคิดในใจ ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นปรมาจารย์ขั้นเซียนทองคำหากเขาบุกไปเพียงคนเดียวก็เกรงว่าจะช่วยเหลือเมืองไท่กู่ไม่ได้เขาจึงจะไปร้องขอเหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องของเขา“ค่ะ อาจารย์…..”ซูหรุ่ยพยักหน้า แล้วถอยหลังกลับไปฝ่ายเจียงเฉินนั้นเดินออกมาจากห้องของตัวเอง และมุ่งหน้าไปที่ห้องโถงใหญ่ทันทีภายในห้องโถงใหญ่อันโอ่อ่าของสำนักไท่ยีนั้น มีเตาหลอมเครื่องมือขนาดใหญ่ตั้งอยู่ตรงกลาง และดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่สิ่งของธรรมดาเท่านั้นนอกจากนี้รอบเตาดังกล่าวยังมีนักพรตลัทธิเต๋าจำนวนหนึ่ง แต่ละคนกำลังนั่งสมาธิบำเพ็ญเพียร และกำหนดจิตอยู่กับลมหายใจของตัวเอง“ศิษย์น้องเจียงเฉิน มีเรื่องอะไรถึงได้รีบร้อนมาที่นี่ล่ะ?”ทันทีที่เจียงเฉินก้าวผ่านธรณีประตูเข้ามา ชายวัยกลางคนซึ่งสวมชุดนักพรตสีดำก็เอ่ยปากถามขึ้น โดยที่ยังไม่ลืมตา“ศิษย์พี่ ศิษย์พี่เจ้าสำนัก คราวนี้ท่านต้องช่วยข้าแล้วล่ะ”เจียงเฉินรีบรุดเดินเข้ามา แล้วกล่าวออกมาด้วยความร้อนใจ “ข้าข้าโกรธจนจะบ้าตายอยู่แล้ว!”“ศิษย์น้องโคจรปรับปราณเซียนเสียก่อน สงบสติอารมณ์แล้วค่อยพูดค
