แล้วกระโจนเข้าใส่ฉินเฉาสิงโตสีแดงเพลิงพุ่งเข้าหาฉินเฉา พร้อมทั้งอ้าปากพ่นไฟออกมาราวกับคิดที่จะเผาฉินเฉาให้ไม่เหลือซาก“เป็นแค่สัตว์ก็ไสหัวไปซะ!”ฉินเฉาใช้วิชาฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับบนฝ่ามือข้างซ้าย และกระแทกฝ่ามือสีขาวราวกับหยกข้างนั้นเข้าใส่สิงโตทันที“หงิงง!”สิงโตตัวนั้นร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด ร่างกายอันใหญ่โตของมันบินกลับหัวกลับหางราวกับของเล่น จนสุดท้ายมันก็ตกลงไปในคูน˺าที่อยู่ด้านหลังจนคลื่นน˺าขนาดใหญ่สาดกระจายไปทั่ว“สิงโตเพลิงของข้า…..”ซูหรุ่ยทำอะไรไม่ถูกนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งขนาดนี้อีกฝ่ายก็อยู่ในขั้นเนื้อเซียนเช่นเดียวกันยิ่งไปกว่านั้นยังโจมตีพวกเธอด้วยท่าทีสบายอกสบายใจได้ถึงขนาดนั้นด้วยเรื่องแบบนี้มันเป็นไปได้ยังไง?นี่มันไม่ปกติแล้วเซียวพ่านเองก็นึกประหลาดใจเช่นเดียวกัน เขาไม่คาดคิดว่าประมุขของตัวเองจะสามารถเล่นงานศิษย์พี่ทั้งสองคนจนหมดท่าได้แบบนี้ยิ่งไปกว่านั้น ยังโจมตีอีกฝ่ายโดยที่ไม่นึกโกรธอะไรด้วยซ˺า“ข้าไม่ยอม ข้าไม่ยอม! ข้าเป็นคนของสำนักไท่ยี จะพ่ายแพ้ง่าย ๆแบบนี้ได้ยังไง!”หวังจุนคำรามออกมาดังลั่น ในขณะเดียวกันเขาก็กัดลิ้นตัวเองแล้วปลดปล่อยลูกศรโลหิตไปยังกระบี่ทั้ง 49 เล่มที่ลอยอยู่บนอากาศ“แย่แล้ว……”เซียวพ่านอดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมาศิษย์พี่กำลังจะเอาจริงแล้วเขาใช้เลือดเพื่อกระตุ้นพลังของอาร์ติแฟคให้เกิดความเคลื่อนไหวประสิทธิภาพของมัน
