จะแข็งแกร่งเป็นอย่างมากและเป็นเช่นนั้นจริง ๆ กระบี่ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้านั้นราวกับได้เสพยาเข้าไป พวกมันสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง แล้วบุกโหมโรมรันทำลายวิชาค่ายกลกระบี่ทำลายล้างของฉินเฉาจนพุ่งตกลงมารอบตัวของฉินเฉาทันที“ฮ่า ๆ ๆ ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”เมื่อเห็นแบบนี้ หวังจุนก็พลันหัวเราะออกมา โดยที่ไม่แม้แต่จะสนใจหยดเลือดที่กำลังไหลลงมาจากมุมปาก“ทีนี้เจ้าก็จะต้องตาย ต้องตายแน่ ๆ! ฮ่า ๆ ๆ!”ค่ายกลกระบี่สังหารมารมุ่งเป้าไปยังฉินเฉา ก่อนที่ปราณกระบี่เหล่านั้นจะพุ่งเข้าใส่ร่างของเขาทันที“ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะตายได้หรือยัง”หวังจุนกล่าวอย่างมีชัย“กระจอกจริง ๆ ……”ฉินเฉาส่ายหน้า ก่อนที่จะระเบิดเสียงออกมาดังลั่น“จงสลาย!”ฟู่ววว!ปราณกระบี่ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าพลันสลายหายไป และกลายเป็นเพียงความว่างเปล่าในทันทีหวังจุนตะลึงงัน เขายังคงไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นี่เป็นครั้งแรกที่ปราณกระบี่ของเขาหายไปเช่นนี้“นะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น…..”“นี่เรียกว่าค่ายกลกระบี่งั้นเหรอ? น่าขันจริง ๆ”ฉินเฉาโบกมือ จากนั้นกระบี่ปทุมพิสุทธิ์เล่มหนึ่งก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้า แทงกระบี่เล่มหนึ่งแล้วปักมันลงไปกับพื้นดิน“ฉันจะทำลายมันซะ”ยิ่งกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ที่เต็มไปด้วยพลังของหลิงเอ๋อ ก็ยิ่งทำให้มันไร้เทียมทานมากขึ้นกว่าเดิมได้ยินเพียงเสียงแตกหักเท่านั้น จากนั้นกระบี่ที่หวังจุนทุ่มเทปรับแต่งมันอยู่นานก็กลายเป็นเศษซากกระบี่ไปทันที“กระบี่ของข้า!”ดวงตาของ
