หวังจุนแดงก˹าเพราะความทุกข์ใจ“ไม่เป็นไรหรอก นายยังมีอีกเยอะไม่ใช่เหรอ? พวกเรามาต่อกันดีกว่าน่า”ฉินเฉากล่าว พร้อมทั้งยกมือขึ้น ชี้นิ้วไปยังกระบี่อีกเล่ม “จงถูกทำลายไปซะ”กระบี่ปทุมพิสุทธิ์พุ่งลงมาทำลายกระบี่ให้แตกหักอีกครั้งภายในชั่วพริบตาเดียว“ไม่นะ!”หวังจุนรู้สึกทุกข์ใจเป็นอย่างมาก เขารีบเก็บกระบี่ที่เหลืออยู่เพียงแค่ 47 เล่มกลับมาในทันทีกระบี่ของเขาหักเสียแล้วเรื่องนี้มันไม่ต่างอะไรไปจากการพรากชีวิตของเขาเลือดได้ไหลออกมาจากภายในหัวใจซ่า!ในขณะนั้นเอง สิงโตเพลิงของซูหรุ่ยก็กระโดดขึ้นมาจากคูน˺าส่งผลให้คลื่นน˺าซัดสาดขึ้นมาบนพื้นดินทันที ทั่วทั้งร่างกายของมันเริ่มมีเปลวไฟสีแดงฉานเผาไหม้อย่างองอาจและสง่างาม“กล้ารังแกศิษย์พี่ของข้างั้นเหรอ เปลวไฟของข้าจะแผดเผาทำลายเมืองไท่กู่ของเจ้าเดี๋ยวนี้แหละ!”คนที่ซูหรุ่ยยอมรับนับถือมากที่สุด ก็คือหวังจุน ศิษย์พี่ใหญ่ของเธอเมื่อได้เห็นหวังจุนพ่ายแพ้อย่างหมดท่าแบบนี้ เธอจึงสะกดอารมณ์ไม่อยู่ ต้องนำอาร์ติแฟคออกมาและใช้ทักษะของตัวเองทันทีและทันใดนั้นสิงโตเพลิงก็ได้อ้าปาก พ่นเปลวไฟสีแดงฉานนับหลายพันครั้ง ให้ลอยขึ้นไปสู่ท้องฟ้าและกระจัดกระจายไปทั่วเมืองไท่กู่ราวกับลูกไฟเชี่ยฉินเฉาคิดในใจ ผู้หญิงคนนี้ช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ“ใครบังอาจมาแตะต้องเมืองไท่กู่ของข้า!”แต่ทันใดนั้นเอง เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งก็ดังก้องขึ้นมาจากท้องฟ้าคลื่นพลังสีฟ้าใสก็ปรากฏออกมาราวกับกำแพง
