ุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า และมุ่งเป้าไปยังจางเจ๋อหยางที่อยู่ในกรงคนของสำนักปีกเทวะพลันเหงื่อตก ใบหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัวในทันที“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”แต่ทันใดนั้นเอง เสียงอันดังก้องก็ดังขึ้นมาจากระยะไกลอย่างฉับพลันทุกคนจึงหันหน้าไปมอง ที่แท้ก็เป็นผู้พิทักษ์ในชุดขาวที่ได้ยินความเคลื่อนไหวที่นี่ และกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ฉินเฉาจำผู้ที่เป็นหัวหน้าได้ตู้จินเผิงไม่คิดเลยว่าจะมีใครกล้าสร้างปัญหาขึ้นในเมืองไท่กู่แห่งนี้เมื่อเห็นว่าความเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นนั้นไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ เขาจึงรีบพาลูกน้องคนสนิทมุ่งหน้ามายังที่เกิดเหตุอย่างทันท่วงทีตอนนี้เขาเป็นผู้บัญชาการของผู้พิทักษ์ในเมืองไท่กู่แล้ว ดังนั้นความสงบเรียบร้อยของทั่วทั้งเมืองไท่กู่จึงอยู่ภายใต้ความรับผิดชอบของเขาแต่เมื่อเขาเข้าไปใกล้ และเห็นหน้าของกลุ่มคนที่กำลังสร้างปัญหาเขาก็อุทานออกมาด้วยความตกใจทันที“ประมุขฉิน เป็นท่านเองเหรอ?”“ประมุขฉิน?”หวังจุนที่เตรียมพร้อมจะปลดปล่อยการโจมตีหยุดมืออย่างกะทันหัน แล้วหันหน้าไปมองพ่อค้าผู้มั่งคั่ง ซึ่งดูเหมือนจะไม่เป็นอันตรายคนนั้นฉินเฉาได้แต่ยักไหล่อย่างจำใจ“น่าเสียดายจริง ๆ ฉันคิดว่าจะยืมมือนายมาฆ่าเขาได้ซะอีก แต่ไม่คิดเลยว่าความลับจะถูกเปิดเผยเข้าซะแล้ว”“นะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่……”ตู้จินเผิงไม่เข้าใจเป็นอย่างยิ่งประมุขฉินคนนี้ไม่ใช่เจ้าเมืองตัวจริงของเมืองไท่กู่หรอกเหรอ?ทำไมเขาถึงได้ก่อเรื่องขึ
