ตูเหล็กที่เปิดอยู่
ในห้องมีเสียงงิ้วที่ไพเราะ และมีชายชราคนหนึ่งกำลังทำความสะอาดอย่างช้า ๆ
เห็นได้ว่าสิ่งของภายในห้องได้ถูกขนย้ายออกไปหมดแล้ว และเก็บได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ตอนนี้ชายชรากำลังทำความสะอาดห้องให้น่าอยู่มากขึ้นเท่านั้น
เมื่อชายชราหันไปเจอชายหัวโล้นที่หน้าตาโหดเหี้ยมกำลังยืนอยู่ข้างหลังก็ตกใจทันที
ชายชรามองชายหัวโล้นที่อยู่ตรงหน้าและกล่าวด้วยเสียงสั่นเล็กน้อย
“คุณ คุณเป็นใคร?”
แน่นอนว่าชายหัวโล้นไม่ลังเล เพราะตอนนี้เฝิงเว๋ยกำลังยืนอยู่ข้างหลังเขา
หากเขาเชื่องช้าจนอีกฝ่ายต้องออกโรงเอง เกรงว่าจุดจบของเขาคงจะไม่สวยแน่
ดังนั้นเขาจึงทำหน้าขึงขังในทันที
“ฉันเป็นใครไม่สำคัญ”
“ที่สำคัญ ฉันอยากรู้ว่าคนที่เคยอาศัยอยู่ที่นี่เป็นใคร?”
“ฉันมีเวลาไม่มากพอ พูดออกมาตรง ๆ จะดีกว่า”
เวลานี้จิตใจเขาหวาดหวั่นที่สุด
เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะมาเจอกับห้องที่ว่างเปล่าแบบนี้
ความคิดที่น่าสะพรึงกลัวแล่นเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว
ห้องนี้อาจเป็นเพียงภาพลวงตาที่สองพี่น้องสร้างขึ้นเพื่อหลอกลวงพวกเขาก็เป็นได้
บางทีพวกเขาอาจไม่ได้อาศัยอยู่ที่นี่เลยด้วยซ้ำ
หากเป็นอย่างนั้นจริง หมายความว่าข้อมูลที่เข้าได้รับมาตั้งแต่แรกเริ่ม ล้วนเป็นความผิดพลาด
ส่วนการเคลื่อนไหวหลังจากนั้น คงเป็นเพียงการไล่ล่าที่ไร้ประโยชน์
หากความจริงเป็นอย่างนั้น ชายหัวโล้นแทบจะมั่นใจได้เลยว่า ตำแหน่งหัวหน้าของเขาในตอนนี้คงไม่สามารถรัก