วนคนอื่น ๆ ที่อยู่ในธนาคารแห่งนี้ต่างพากันซ่อนตัวด้วยความหวาดกลัวฉินเฉาล่ะ?แล้วคนร้ายที่เหลืออยู่อีกคนหนึ่งล่ะ?“สองคนนั้นหายไปไหน?”เซี่ยจุนเอ่ยถามออกมาอย่างไม่รู้ตัว“หยะ อยู่ดี ๆ พวกเขาก็หายตัวไปครับ……”วันนี้ผู้จัดการธนาคารรู้สึกราวกับกำลังฝันไปตอนแรกธนาคารกำลังจะถูกปล้น กลุ่มอันธพาลที่เข้ามาได้ตบปากตัวเองในขณะที่กำลังปล้นเงินไปด้วยจากนั้นก็มีคนเข้ามาช่วยพวกเขา ถึงแม้ว่าจะไม่เห็นว่าอีกฝ่ายทำอะไร แต่หัวของอันธพาลเหล่านั้นกลับระเบิดออกมาและสุดท้ายเขาก็เข้าไปคว้าตัวอันธพาลคนสุดท้ายเอาไว้ แล้วทั้งสองคนก็หายตัวไป ราวกับระเหยไปในอากาศเฉย ๆ เท่านั้นนี่เขากำลังฝันไปหรือเปล่า?แต่ทำไมตอนที่หยิกหน้าตัวเอง มันถึงได้รู้สึกเจ็บล่ะ?“เข้าใจแล้ว”ท่าทีของเซี่ยจุนดูสงบนิ่งเป็นอย่างมากไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับฉินเฉา เขาก็ไม่รู้สึกตกใจทั้งนั้น“เอาร่างของสามคนนี้ออกไป และใช้หัวของคนที่เหลืออยู่มายืนยัน เพื่อดูว่าเขาเป็นใคร”“ครับ หัวหน้าเซี่ย!”เจ้าหน้าที่ตำรวจหน่วยปราบปรามได้กลายเป็นพนักงานยกกระเป๋า ขนย้ายศพเหล่านี้ออกไปในทันทีว่าแต่พวกฉินเฉาไปอยู่ที่ไหน?ในขณะเดียวกัน ณ ป่าในเขตชานเมืองของเมืองซู่หนานเนื่องจากอยู่ในช่วงฤดูหนาว พืชพรรณที่เคยเขียวชอุ่มจึงกลายเป็นต้นไม้ที่แห้งแล้งจากที่เคยเป็นสีเขียวในอดีต ในวันนี้จึงเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลนฤดูหนาวในภาคเหนือทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างถูกห่อหุ้มไปด้วยสีขาวเงินไปตลอดกาลบน
