น? นายบ้าหรือเปล่าเนี่ย!”ฉินเฉาอุทานออกมาด้วยความตกใจ“แน่นอนอยู่แล้ว พวกเราจะใส่มันเอาไว้ ตอนที่กำลังปล้นคนรวยช่วยคนจนยังไงล่ะ”เซียวพ่านกล่าว“โง่จริง ๆ นายลองมองดูให้ดี ๆ สิ นั่นมันสิ่งที่เอาไว้ใช้ห่อหุ้มขาของผู้หญิงต่างหาก”“หา!”เซียวพ่านได้ยินดังนั้นก็พลันตกใจขึ้นมาทันทีเขาก้มหน้ามองสัญลักษณ์ของการปล้นคนรวยช่วยคนจนอย่างระมัดระวังอีกครั้ง แล้วเอามาเทียบกับขาของเขา ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็พลันซีดเผือด“เชี่ย ฉันไม่รู้ว่านายแกล้งโง่ หรือว่าโง่จริง ๆ กันแน่”“เหลวไหล! พวกเขาต้องการที่จะปล้นคนรวยเพื่อช่วยคนจนจริง ๆข้าเชื่อใจพวกเขา!”“แค่พูดเพียงไม่กี่คำ นายก็ไปเชื่อใจเขาแล้วเหรอ? นายได้เห็นเองกับตาหรือยัง ว่าเจ้าของร้านเครื่องประดับเป็นคนรวยที่มีจิตใจโหดเหี้ยมจริง ๆ?”ฉินเฉาเอ่ยถาม“เอ่อ เรื่องนี้ ที่จริงแล้วข้าก็ไม่ได้เห็นเองกับตา…..”เซียวพ่านพึมพำออกมา “แต่ข้ารู้สึกได้ว่าท่าทางของพวกเขา…มันดูไม่เหมือนกับคนโกหก…..”“อีกอย่าง ถึงพวกนายต้องการที่จะปล้นคนรวยเพื่อช่วยคนจนจริงๆ แต่พวกนายจะจับตัวเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ไปเพื่ออะไร?”“เธอเป็นลูกสาวของเจ้าของร้านเครื่องประดับ พวกเราแค่จะใช้เธอเพื่อออกไปเท่านั้น… ไม่ได้ต้องการที่จะทำร้ายเธอเลย…..”เซียวพ่านรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง เมื่อต้องพูดถึงเรื่องนี้“เหอะ! จะบอกอะไรให้นะ เธอคือลูกสาวของบิดา และบิดาก็ไม่ใช่เจ้าของร้านเครื่องประดับด้วย! นายนี่มันโง่จริง
