เจ้าจะมีชื่อเสียงโด่งดังแล้วล่ะ คนของแปดสำนักบรรพกาลแต่ละคนล้วนทะนงตน และดูถูกเหยียดหยามสำนักในโลกของผู้ฝึกตนในปัจจุบัน การที่คนเหล่านั้นพูดถึงนิกายของเจ้าแบบนี้ มันช่างน่าแปลกใจจริง ๆ”“ก็แค่พูดถึง มันจะมีอะไรดีนักหนา”ฉินเฉาเบ้ปาก ก่อนที่จะเอ่ยกับเซียวพ่าน“นายเป็นศิษย์ของแปดสำนักบรรพกาล แต่กลับไปช่วยโจรปล้นร้านเครื่องประดับและธนาคารเนี่ยนะ? นี่เป็นวิธีการสั่งสอนของอาจารย์ของนายหรือไง?”“อย่างเจ้าจะไปรู้อะไร”เซียวพ่านยังคงกล่าวอย่างไม่ยอมรับ “จอมยุทธ์ผู้นี้ช่วยพวกเขาปล้นคนรวยช่วยคนจนต่างหากล่ะ เจ้าของร้านเครื่องประดับเป็นคนรวยที่มีจิตใจโหดเหี้ยม ไม่ยอมจ่ายเงินค่าแรงให้กับพวกเขา พวกเขาเลยจำเป็นที่จะต้องออกไปเป็นโจรอย่างไม่มีทางเลือก จอมยุทธ์อย่างข้าทนมองดูอยู่เฉย ๆ ไม่ได้ จึงเข้าไปช่วยพวกเขายังไงล่ะ”“นายช่วยเอาของห่วย ๆ ที่อยู่บนหัวนั่นออกไปก่อน แล้วค่อยมาพูดอีกทีเถอะ!”ฉินเฉาเห็นถุงน่องดังกล่าว แล้วอยากจะอัดคนจริง ๆ“เอ่อ…..”เซียวพ่านจำของสิ่งนี้ได้ เขาเองก็ได้รับสัญลักษณ์ของการปล้นคนรวยช่วยคนจนมาด้วยเช่นกัน“อืม ถึงยังไงตอนนี้ข้าก็ไม่ได้ปล้นคนรวยช่วยคนจนแล้ว แต่ข้าจะเก็บของสิ่งนี้เอาไว้ และเอากลับไปให้อาจารย์ของข้าดู เขาจะต้องภูมิใจในตัวข้าอย่างแน่นอน”เซียวพ่านกล่าว พร้อมกับถอดถุงน่องออกมา และกำลังจะเก็บเข้าไปในถุงสมบัติทรัพย์อนันต์ของตัวเอง“เนี่ยน่ะเหรอ สัญลักษณ์ของการปล้นคนรวยช่วยคนจ
