“คนพวกนี้ งานการดี ๆ มีไม่ทำ กลับมาเป็นอันธพาลรับจ้างให้กับคนอื่น”เซียวพ่านยืนจังก้าอยู่หน้าร้านทอง พร้อมกับชี้นิ้วไปยังเจ้าหน้าที่ตำรวจ แล้วตะโกนออกมาดังลั่น “สวรรค์มีตา พวกเจ้าไม่กลัวว่าจะถูกสวรรค์ลงโทษเลยหรือไง!”“หมอนั่นเป็นอะไรไปน่ะ?”เจ้าหน้าที่ตำรวจเห็นว่าเซียวพ่านตะโกนออกมาอย่างไม่พอใจ ก็หันมาพูดคุยกันอย่างอดไม่ได้“เป็นคนสติไม่ดีหรือเปล่า?”“สติไม่ดีแต่มาปล้นร้านทองเนี่ยนะ? ประหลาดเกินไปแล้ว”“วันนี้มีข้าอยู่ที่นี่ พวกเจ้าก็เลิกล้มความคิดที่จะมาทำลายแผนการปล้นคนรวยช่วยคนจนของพวกเราซะ!”เซียวพ่านยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาเท้าสะเอว แล้วกล่าวออกมาอย่างมีคุณธรรม“ยกมือขึ้นเดี๋ยวนี้!”เจ้าหน้าที่ตำรวจยกปืนประเภทที่ 81 ในมือขึ้นมาเล็งเซียวพ่านพร้อมกับตะโกนเสียงดัง “ไม่อย่างนั้นพวกเราจะยิง!”“คิดจะใช้อาร์ติแฟคชนิดนี้ มาทำให้เซียวพ่านผู้นี้หวาดกลัวจนวิ่งหนีไปงั้นเหรอ?”เซียวพ่านหัวเราะออกมา ใบหน้าที่อยู่ภายใต้ถุงน่องนั้นฉีกยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจ “ดูอาร์ติแฟคของข้าซะก่อน เชือกผูกวิญญาณ!”เขากล่าวออกมา ก่อนที่จะดึงเชือกผูกวิญญาณที่เขาเป็นผู้สกัดกลั่นขึ้นมา ออกมาจากถุงสมบัติทรัพย์อนันต์อีกครั้งจากนั้นเขาจึงเหวี่ยงแขนออกไป เชือกเส้นนี้เริ่มยืดยาวออกไปอย่างต่อเนื่อง และพุ่งเข้าไปพันธนาการเจ้าหน้าที่ตำรวจที่กำลังยกปืนขึ้นมาทั้งหมดทันที“พระเจ้า นี่มันอาวุธอะไรวะเนี่ย!”“เวทมนตร์? หรือว่าเขาจะเป็นเซียน!
