นฐานะที่ข้าอยู่ในสำนักฝ่ายธรรมะ จึงจำเป็นที่จะต้องผดุงความยุติธรรม พวกเจ้าเงยหน้าขึ้นได้แล้วไป ๆ ๆ เจ้านายคนไหนที่ไม่ให้ค่าแรงพวกเจ้าล่ะ? พวกเราไปหาหาเขากันเถอะ”เมื่อได้ยินแบบนี้ ชายที่สะพายกระเป๋าสีดำก็กลั้นหัวเราะเอาไว้อย่างเอาเป็นเอาตายทันทีโง่จริง ๆ เขาจะน่ารักเกินไปแล้ว!“นะ นั่นไม่ดีหรอกครับ… อีกฝ่ายแข็งแกร่งเหลือเกิน…..”เขาอดกลั้นต่อความยินดีที่มีในใจ ก่อนที่จะกล่าวขึ้นมาด้วยสีหน้าลำบากใจ“จะกลัวอะไร? แล้วข้าไม่แข็งแกร่งหรือไง?”เซียวพ่านฮึดฮัด “เมื่ออยู่ที่นี่ ข้าแข็งแกร่งกว่าใครทั้งนั้น!”“ตะ แต่อีกฝ่ายมีกลุ่มอันธพาลรับจ้างที่เก่งกาจ แถมแต่ละคนก็ยังมีบางสิ่งที่เหมือนกับเรา….. อย่างเช่นอาวุธ”เขาเหลือบตาไปมองกระบอกปืนที่อยู่บนพื้น“อาร์ติแฟคห่วย ๆ แบบนั้นจะมีค่าอะไรให้พูดถึง? หากข้าใช้เชือกผูกวิญญาณ พวกเขาทุกคนก็จะต้องถูกพันธนาการอยู่แล้ว”เซียวพ่านดึงเชือกทองคำที่ผูกร่างของทั้งสองคนเอาไว้“แต่… ท่านเซียน เจ้านายคนนั้นเอาเงินเดือนทั้งหมดของพวกเราไปใช้จ่ายหมดแล้ว เขาเอาเงินพวกนั้นไปซื้อเครื่องประดับจำนวนมากแล้วนำมาขายให้กับคนร˹ารวยอีกที ส่วนคนยากคนจนที่น่าสงสารอย่างพวกเราก็ได้แต่นั่งรอความตายเท่านั้น…..”“คนรวยพวกนี้ช่างโหดร้ายจริง ๆ! เจ้าไม่ต้องกังวล พวกเราจะไปเอาเครื่องประดับของพวกเขามา แล้วพวกเจ้าก็นำไปขาย เท่านี้พวกเจ้าก็จะได้เงินเดือนคืนแล้วไม่ใช่เหรอ?”เซียวพ่านรู้สึกว่าตัวเองนั
