ไว้หนวดเคราและชายที่ใส่ห่วงบนจมูกเข้าใจความคิดของสหายได้ในทันที ทั้งสองคนจึงเดินตามหลังไปโดยที่ไม่พูดอะไรออกมาเมื่อทั้งสี่คนเดินออกจากซอยไปแล้ว ชายที่สะพายกระเป๋าสีดำก็สั่งการออกมาว่า“ไปขับรถมาซะ พวกเราจะไปที่ร้านทองที่ใกล้ที่สุดกัน”“เข้าใจแล้ว”ชายที่ใส่ห่วงบนจมูกพยักหน้า และเดินไปยังลานจอดรถที่อยู่ใกล้ๆในไม่ช้ารถยนต์สีดำคันหนึ่งก็ค่อย ๆ ขับมาอย่างช้า ๆ“โอ้ พวกเจ้ามีอาร์ติแฟคชนิดนี้ด้วยเหรอ?”เซียวพ่านตบมือด้วยความดีใจ “ข้าอยากจะเข้าไปดูมาโดยตลอดแต่น่าเสียดายที่ไม่เคยประสบความสำเร็จเลยสักครั้ง”“ท่านเซียน ท่านเชิญเข้าไปดูได้ตามใจชอบเลย”ชายที่สะพายกระเป๋าสีดำดีใจจนเนื้อเต้น พลางคิดในใจว่า แค่มีเซียนคนนี้อยู่ด้วยก็เพียงพอแล้วให้เซียนมาปล้นแทนตัวเอง หึ ๆ นี่คงจะเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์เลยล่ะผู้ชายคนนี้คือของขวัญที่สวรรค์ประทานมาให้เขาจริงๆเขาเปิดประตูรถให้อีกฝ่ายด้วยความนอบน้อม เซียวพ่านจึงรีบกระโดดขึ้นไปในรถ และแตะนู่นแตะนี่ไปทั่วทันที“ของสิ่งนี้ทำงานได้ยังไงกัน? น่าแปลกใจจริง ๆ ข้าสัมผัสถึงพลังลมปราณไม่ได้เลยด้วยซ˺า….. มนุษย์ช่างชาญฉลาดนัก สามารถประดิษฐ์อาร์ติแฟคที่ไม่ต้องใช้พลังลมปราณขึ้นมาได้ มันจะต้องสะดวกมากแน่ ๆ”“สะดวกสะเดิกอะไรกัน ราคาน˺ามันน่ะแพงจะตายไป!”ชายที่ใส่ห่วงบนจมูกอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา“หุบปากซะ พูดให้มันน้อย ๆ ลงหน่อย!”ชายที่สะพายกระเป๋าสีดำตะคอกออกมาทันที“ราคาน˺ามั
