สีดำจึงพยายามขัดขวางเขาเอาไว้อย่างเต็มที่หลังจากที่ต้องทนทุกข์ทรมานกันมาสักพัก รถยนต์ก็มาจอดที่หน้าร้านทองแห่งหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ริมถนน“ที่นี่แหละ”ชายที่สะพายกระเป๋าสีดำตื่นเต้นเป็นอย่างมาก คราวนี้แหละ!“ท่านเซียนครับ ก่อนที่จะเข้าไป ท่านเอาไอ้นี่ไปก่อน”ชายคนนั้นหยิบถุงน่องสี่อันออกมา แล้วเอาอันหนึ่งมาสวมบนศีรษะของตัวเอง ก่อนที่จะกล่าว“นี่มันอะไรน่ะ?”“นี่คือสัญลักษณ์ของการปล้นคนรวยช่วยคนจนไงครับ”เขากล่าวออกมา“โอ้ ดีล่ะ พวกเราเข้าไปปล้นเขากันเถอะ”เซียวพ่านสวมถุงน่องลงบนศีรษะของตัวเองบ้าง ก่อนที่จะลงไปจากรถอย่างภาคภูมิใจ “พวกเจ้าแค่ไปหยิบฉวยของของพวกเจ้าออกมาก็พอแล้ว”“ท่านเซียน พวกเราต้องปล้นให้มากกว่านี้สิครับ!”ชายที่สะพายกระเป๋าสีดำรีบกล่าวอย่างรวดเร็ว“อ้าว?”เซียวพ่านไม่เข้าใจ “ทำไมล่ะ? มันไม่ดีไม่ใช่เหรอ?”“ท่านเซียนไม่รู้เหรอครับ ว่าเจ้านายของที่นี่เป็นคนที่ร˹ารวยแต่มีจิตใจโหดเหี้ยมมาก พวกเราควรจะเข้าไปหยิบฉวยออกมาให้มากกว่านี้เพื่อเป็นการปล้นคนรวยช่วยคนจนไม่ใช่เหรอครับ?”“โอ้ ๆ จริงด้วย!”เซียวพ่านพยักหน้าอีกครั้ง “เจ้าช่างมีจิตใจที่กล้าหาญเหลือเกินข้ามองเจ้าไม่ผิดจริง ๆ”“ฮี่ ๆ เพราะท่านเซียนสั่งสอนผมมาเป็นอย่างดีต่างหาก”ไม่ใช่แค่ชายที่สะพายกระเป๋าสีดำเท่านั้น แต่สหายของเขาอีกสองคนก็หัวเราะออกมาเช่นเดียวกันทั้งสี่คนพากันเดินเข้าไปในร้านทองทันทีที่พนักงานสาวสวยเห็นชายสี่คนที่สวมถุงน่อ
